Église Saint-Denis de Serans, Middeleeuwse kerk in Serans, Frankrijk

De kerk Saint-Denis in Serans staat op de zuidelijke flank van de heuvel boven het dorp; de Romaanse zadeldaktoren dateert uit de eerste helft van de 12e eeuw. Het smalle, hoge schip met zijbeuken, gebouwd in het tweede kwart van de 16e eeuw, wordt verlicht door hoge vensters en heeft laatgotische gewelven. Binnen rusten spitsbogen op lichte stenen zuilen, en links steekt een donkerhouten preekstoel uit een zuil.

Het oudste bewaarde deel is de Romaanse zadeldaktoren uit de eerste helft van de 12e eeuw, waarvan de basis een tongewelf heeft. Vóór het midden van de 12e eeuw kreeg de koortravee ten oosten van de toren ribgewelven; de kerk is een van de ongeveer veertig kerken in de Oise die zulke Romaanse gewelven bewaren. Een tweede koortravee met vlakke absis, het zuidelijke transept en de zuidelijke kapel volgden in het begin van de 13e eeuw; het noordelijke transept en de noordkapel werden na de Honderdjarige Oorlog in het begin van de 16e eeuw herbouwd, toen ook het schip en de zijbeuken begonnen. Sinds 7 maart 1908 is ze geklasseerd als monument historique.

De kerk is gewijd aan de heilige Dionysius van Parijs en viel onder het ancien régime onder het decanaat Magny-en-Vexin en het aartsbisdom Rouen. De abt van Saint-Germer-de-Fly benoemde de pastoor en bezat een klein priorij tegen de zuidelijke transeptarm. Die werd in de Revolutie als nationaal goed verkocht en is nu privébezit.

De kerk wordt bereikt door te lopen langs Rue de l'Église in het dorp, waar een pad naar de ingang leidt. De ligging op de helling betekent dat de benadering geleidelijk stijgt richting de klokkentorenkant.

De ribgewelven van het schip rusten op kapitelen boven de pijlers, en de baldakijnen van de beeldnissen dragen ornamenten uit de vroege renaissance, net als de sluitstenen van de zijbeuken. Deze combinatie van flamboyante gotiek en renaissance dateert het schip in het tweede kwart van de 16e eeuw.