Église Saint-Clodoald, Parochiekerk in Saint-Cloud, Frankrijk.

De Église Saint-Clodoald is een parochiekerk in romano-gotische stijl in Saint-Cloud, tussen april 1861 en mei 1863 herbouwd door architect Pierre-Félix Delarue. Het beige en lichtbruine metselwerk wordt geleed door herhaalde verticale steunen; rechts rijst een hoge toren op met boogopeningen, twee ronde wijzerplaten, een rozet en een puntige spits. Binnen dragen ronde stenen pijlers spitsbogen boven rijen donkerhouten banken, met rechts een gesneden houten preekstoel.

Rond 550, bij de aankomst van de heilige Clodoald, stond hier al een kapel. De oude kerk uit de 10e en 11e eeuw, meermaals vergroot en verbouwd, werd tussen april 1861 en mei 1863 herbouwd door architect Pierre-Félix Delarue. Het huidige gebouw in romaans-gotische stijl is sinds 1995 ingeschreven als monument historique.

De parochie is genoemd naar de heilige Clodoald, de kluizenaar uit de 6e eeuw die de stad haar naam gaf; rond 550, bij zijn aankomst, stond hier vermoedelijk al een kapel. Op 30 juli 1109 bracht een processie uit Bagneux hier een splinter van het Ware Kruis, alvorens verder te trekken naar Notre-Dame van Parijs.

De kerk staat aan de place Charles-de-Gaulle in het centrum van Saint-Cloud, op korte wandelafstand van de Pont de Saint-Cloud en de winkels. De hoofdingang is het grote boogportaal aan de voet van de toren, rechts in de gevel. Het schip opent zich vanaf een stenen middenpad tussen rijen donkerhouten banken, zodat de lengte van het gebouw vanaf de deur te overzien is.

Het tribuneorgel is een Cavaillé-Coll-instrument uit 1854, later gerestaureerd door Pascal Quoirin. Het staat op de tribune boven het schip, niet op de begane grond. Het is ouder dan de preekstoel van Ernest Guilbert uit 1899 en behoort tot de oudste onderdelen van de kerkinrichting.