Chapelle Saint-Pierre-et-Paul de Wissembourg, Middeleeuwse kapel in Wissembourg, Frankrijk.

De Chapelle Saint-Pierre-et-Paul in Wissembourg is een romaanse kapel van ruwe roodbruine steenblokken, aangebouwd tegen de oostelijke kloostergangvleugel van de kerk van Sint-Petrus en Paulus. De driebeukige zaal heeft kruisribgewelven in het westen en een tongewelf in de oostelijkste travee, gedragen door zes vrijstaande zuilen met Ottoonse kubuskapitelen tegenover halfzuilen op de muren. De beuken eindigen in een vlakke muur naar het oosten.

Het klooster van Wissembourg werd in de 7e eeuw gesticht, maar daarvan is bovengronds niets bewaard. De Romaanse kapel werd rond 1070 gebouwd als onderdeel van een nieuw kloostercomplex; de kapitelen, verwant aan die van Hirsau, dateren haar omstreeks 1074. In de gotiek werden bijna alle gebouwen vervangen; de kapel, de kerktoren en de noordelijke transeptmuur bleven als belangrijkste Romaanse resten over. Tijdens de Franse Revolutie geseculariseerd, diende ze tot 1960 als wijnkelder.

De kapel werd tijdens de Franse Revolutie geseculariseerd en diende tot 1960 als wijnkelder, wat het kale stenen interieur van vandaag verklaart. Haar naam verbindt haar met de abdij van Sint-Petrus en Paulus, waarvan de naburige kerk bewaard bleef. Sinds 1973 is ze geklasseerd als monument historique.

De kapel staat aan de Avenue de la Sous-Préfecture, aangebouwd tegen de deels bewaarde oostvleugel van de kruisgang van de kerk Sint-Petrus en Paulus. Ze is sinds 1973 geklasseerd als monument historique en dient niet voor de eredienst; tot 1960 was ze wijnkelder. Let op de donkere houten dubbele deur in de roodbruine stenen muur.

Na de secularisatie van het klooster deed de kapel van de Franse Revolutie tot 1960 dienst als wijnkelder. De gewelven rusten op zes vrijstaande zuilen met Ottoonse kubuskapitelen, waartegenover halfzuilen in de muren staan. Het gebouw sluit aan op de bewaarde oostvleugel van de kruisgang.