Château de Thanvillé, Middeleeuws kasteel in Val de Villé, Frankrijk

Het Château de Thanvillé ligt ten oosten van het dorp op de bodem van de Villé-vallei, niet op een hoogte. De ruwe lichtstenen muren tonen gebeeldhouwde figuren en plekken roodachtige steen bij de hoeken. Een centraal bouwdeel met gewelfde ingang en piramidedak, bekroond door een klein klokkentorentje met kruis, wordt geflankeerd door vleugels met rode pannendaken en houten deuren; links rijst een ronde toren met kegeldak op, en voor de boog staat een getrapte stenen fontein.

De kroniek van Jean de Bayon vermeldt de dood rond 1089 van een ministerialer genaamd Wiry op de bouwplaats van een kasteel in Thanvillé, maar de tekst is drie eeuwen later geschreven en de voltooiing is onzeker. In 1507 is weer een kasteel gedocumenteerd, toen hertog René van Lotharingen het aan Gaspard de Hattstatt afstond op voorwaarde van herstelwerk. Beschadigd in een protestantse opstand kwam het aan Jean de Vidrange, brandde het in 1571 af en werd het door Jean-Friedrich van Worms herbouwd met bastiontorens. In 1633 tijdens de Dertigjarige Oorlog opnieuw verbrand, werd het vanaf 1660 hersteld; na 1752 liet Charles-Frédéric de Lort de Saint-Victor de grachten droogleggen en de gevels vernieuwen.

De naam van het kasteel ging over op zijn eigenaars: na de dood van Jean Friedrich de Worms in 1598 nam zijn zoon de naam Friedrich de Tanviller aan. Het gebouw wisselde meermaals van eigenaar, van de Hattstatt en Lotharingen naar de Vidrange, Worms, Coqfontaine en Castex, en werd na 1979 opnieuw verkocht.

Het kasteel ligt ten oosten van het dorp op de bodem van de Vallée de Villé, 250 m stroomafwaarts van de plek waar het dal zich tussen de heuvels Galgenrain en Hollé vernauwt, langs de oude Zoutroute. Vanuit het dorp bereikt men het via de Rue du Château en de Schlosshof. Het gebouw is slechts gedeeltelijk beschermd als monument historique en is in particulier bezit, waardoor het niet geregeld te bezoeken is.

Op 17 augustus 1870 verraste de compagnie van 48 mobiele gardisten onder kapitein Stouvenot twee eskadrons Badenese dragonders die voor het kasteel kampeerden; zij vluchtten het dal in en lieten 10 doden en ongeveer 30 gewonden achter, vijf gevangenen werden naar Sélestat gebracht.