Saulnier mill, Watermolen in Noisiel, Frankrijk

De Saulnier-molen is een langwerpig rechthoekig gebouw aan de Marne in Noisiel, met een zichtbaar ijzerskelet bekleed met geel, crème en groen geglazuurd baksteen. De bovenfaçade is verdeeld in verticale traveeën met hoge vensters en geometrische bloemmotieven, gedragen door dunne gietijzeren kolommen en balken boven een terugspringende sokkel van steen en beton. Het gebouw beslaat 485 m2 en het metalen skelet weegt 460 ton.

Het gebouw werd gebouwd in 1872 onder leiding van architect Jules Saulnier en introduceerde nieuwe bouwmethoden die later werden gekopieerd. Het markeerde een keerpunt in fabrieksarchitectuur door te tonen hoe ijzer en metselwerk samen konden functioneren.

De molen is genoemd naar architect Jules Saulnier, die hem met ingenieur Armand Moisant ontwierp. De baksteengevel volgt de vormentaal van de Arabisch-Andalusische architectuur van de Maghreb, de zogenoemde Alhambra-stijl. In 2026 gaf La Poste een blok van vier postzegels uit over monumenten van Seine-et-Marne, getekend door Ninon Lacoume, met de molen naast de kathedraal van Meaux, het kasteel van Blandy-les-Tours en de Moulin Jaune; oplage 5.000 stuks.

De molen staat op het eiland in de Marne bij Noisiel, ten oosten van Parijs, en is niet te bezoeken; hij is van buiten te zien, vanaf de oevers van de Marne of het terrein van de vroegere Menier-fabriek. De lange baksteengevel met metalen skelet ligt aan de rivier, waardoor de versierde traveeën bij daglicht het beste uitkomen.

De gevels vertonen ingewikkelde patronen gemaakt van gekleurde bakstenen die technische precisie met decoratieve kunst combineren. Deze ornamenten waren niet louter esthetisch maar dienden ook om de structuur en stabiliteit van het gebouw te benadrukken.