Quai de Tounis, Rivierkade in Toulouse, Frankrijk

De Quai de Tounis loopt langs de Garonne van de Pont-Neuf tot de pont du Halage-de-Tounis en grenst in het westen aan de wijk Carmes. Het onderste deel is een hoge muur van rode baksteen met een rondboog die toegang geeft tot een geplaveide onderdoorgang; daarboven vormt een lichtgrijze stenen borstwering de bovenkant van de promenade. Langs het baksteenvlak zijn kleine metalen ringen en korte verticale paaltjes bevestigd.

De constructie van deze oever vond plaats tussen de 17de en 19de eeuw om bewoners en werknemers op een nabij gelegen eiland tegen overstromingen te beschermen. Deze beschermende infrastructuur markeert een belangrijk moment in de stadsontwikkeling en rivierbeheersing.

De naam Tounis zou komen van het Occitaanse verkleinwoord voor Antoine, Toni, volgens een legende dat de boot met het lichaam van de heilige Antoninus hier stopte; historicus Pierre Salies brengt hem eerder in verband met het tonlieu-tolrecht dat in de haven werd betaald. In 1794 heette de kade kort quai Rapide.

De plek is gemakkelijk bereikbaar met het openbaar vervoer met meerdere metrostations in de buurt. De open promenade is geschikt voor een ontspannen wandeling en biedt goede zichtlijnen in beide richtingen.

Op nr. 124 toont een eind-19de-eeuws huis art-nouveaudecoratie: een symmetrische gevel van lichte baksteen, smeedijzeren vensterhekken, een doorlopend balkon met stenen balustrade op de eerste verdieping en een stenen erker waarvan het keramische reliëf een zaaiende vrouw voorstelt. Het dak van leien en pannen heeft dakkapellen.