Dôme de Barrot, Bergtop in de Alpes-Maritimes, Frankrijk

De Dôme de Barrot is een top van 2.136 m in de Maritieme Alpen, tussen de middenloop van de Var en de keten van de Mont Mounier. De twee kamtoppen, de cime de Barrot en de cime des Cluots (2.106 m), zijn via brede, weinig verlaagde ruggen met het Mounier-massief verbonden. Op de top vormt de dolomitische en kalkhoudende Trias een steilrand aan de zuidwestzijde, boven de rode Permische pelieten die door de kloven van de Cians en de Var zijn uitgesneden.

De Dôme de Barrot is volgens Raoul Blanchard een ruwweg cirkelvormige anticlinale welving waarin diep gelegen Permische rode pelieten tot ongeveer 2.000 m werden opgestuwd en door erosie werden blootgelegd. De kloof van de Cians snijdt meer dan 900 m in deze rode pelieten zonder hun basis te bereiken. Op de top dagzomen tussen 2.000 en 2.136 m dolomitische en kalkhoudende Triaslagen die aan de zuidwestzijde een steilrand vormen.

Het massief dankt zijn naam aan de 2.136 m hoge Cime de Barrot, een van de twee topkamers naast de 2.106 m hoge Cime des Cluots. Geografen beschrijven het als een vrijwel cirkelvormige anticlinale koepel; Raoul Blanchard schatte de omvang op 420 km², ongeveer 22 km van west naar oost en 19 km van noord naar zuid.

Het bereiken van de top vereist passende berguitrusting en goede lichamelijke conditie, omdat het weer op deze hoogte snel kan veranderen. Het is essentieel om vroeg te beginnen en de omstandigheden van tevoren te controleren.

De top is bedekt met enkele meters door erosie gespaarde Trias-dolomiet en -kalk, die aan de zuidwestzijde een kleine steilrand vormen. Bijna al het overige bestaat uit rode Permische pelieten, die de kloof van de Cians over meer dan 900 meter dikte heeft blootgelegd.