Ouvrage Col du Granon

Het Ouvrage Col du Granon is een versterkt militair complex op 2329 meter hoogte met drie hoofdstructuren: een ingangsblok, een infanterieblok en een observatieblok met uitzicht op omringende valleien. De structuur bevat positie voor machinegeweren met dubbele emplacementen, betonversterkingen en gespecialiseerde ventilatiesystemen ontworpen voor langdurige bezetting.

Het complex werd tussen 1939 en 1940 gebouwd als onderdeel van de uitbreiding van de Maginot-linie ter bescherming van de regio Briançon tijdens Italië's invasie van Frankrijk. Het diende als sleutelstelling aan het begin van de Tweede Wereldoorlog in de Alpen.

Het fort weerspiegelt de Franse militaire engineering van de jaren 1930 door een netwerk van ondergrondse gangen die verschillende verdedigingsposities en observatiepunten op de berghelling verbinden.

De site ligt op grote hoogte en is alleen toegankelijk tijdens de warmere maanden wanneer sneeuw en ijs zijn gesmolten. Bezoekers moeten komen met stevig materiaal, weerbestendig kleding en een goede lichamelijke fitheid, want de klimtocht is veeleisend en het pad ligt bloot.

De bezetting bestond uit ongeveer 70 soldaten van het 82de Alpenbataljon die daar waren gelegerd tot februari 1940, toen extreem weer de evacuatie van het merendeel van de troepen dwong. Deze terugtrekking toont aan hoe streng de omstandigheden op deze hooggeleggen positie waren.