Ouvrage Col du Granon, Alpenlinie-vesting in Val-des-Prés, Frankrijk

Het ouvrage du Col-de-Granon is een klein infanteriewerk van de Alpenlinie van de Maginotlinie op 2.329 m hoogte, ongeveer 300 m ten noordoosten van de gelijknamige col in de gemeente Val-des-Prés. Van de vier geplande blokken werden er slechts drie gebouwd: het ingangsblok B1, de infanteriekazemat B3 en blok B4 met GFM-klok, verbonden door een ondergrondse gang met ruwe betonnen wanden en tongewelven. Blok 2 werd nooit gestort, maar de bouwput is nog zichtbaar. Het beton is 1,40 m dik en bestand tegen kaliber 150 mm.

De CORF bestudeerde in 1931 een voorontwerp voor een gemengd werk, in 1933 teruggebracht tot een eenvoudig infanteriewerk; de werken lagen stil van 1935 tot 1937. Begin 1939 bestond alleen toegangsblok B1, daarna bouwden de alpini van het 82e BAF de blokken 3 en 4; blok 2 werd nooit gestort. Vanaf april 1939 bezette de officiële bemanning de post permanent en verving een skiverkennersafdeling van het 159e RIA. Het werk bleef in juni 1940 ongeschonden en na de wapenstilstand gingen de wapens terug naar het arsenaal van Guillestre.

Het fort weerspiegelt de Franse militaire engineering van de jaren 1930 door een netwerk van ondergrondse gangen die verschillende verdedigingsposities en observatiepunten op de berghelling verbinden.

Het werk wordt door het leger onderhouden en gesloten gehouden en is toevertrouwd aan de chasseurs alpins; er is geen toegang meer, dus de blokken en de uitgegraven kuil van het nooit gebouwde blok 2 zijn van buitenaf te zien. Het ligt op 2.329 m hoogte, ongeveer 300 m ten noordoosten van de Col du Granon, boven de Séré de Rivières-kazerne die „Fort de Granon“ heet.

Het annexblok ongeveer 50 meter noordnoordwestelijk en iets beneden de ingang, met een schietgat voor een tweeling-Reibelmitrailleur, geldt in de bronnen als blijkbaar uniek op de Maginotlinie. Het artillerieblok B2 is nooit gestort, maar de uitgegraven kuil is nog in het terrein te zien.