Château de Montoire, Middeleeuws kasteel in Montoire-sur-le-Loir, Frankrijk.

Het Château de Montoire staat als ruïne op een grasrijke uitloper boven de linkeroever van de Loir, die het samen met de brug en het dorp bewaakte. Aan één zijde rijst een hoge ronde toren met afgebroken top; een vervallen ringmuur met een boogopening en een venstergat verbindt hem met een massieve rechthoekige donjon met platte top en regelmatig grijs metselwerk. Lagere gekanteelde muren lopen de helling af en op de randen groeit vegetatie.

De burcht begon met de bouw in de 11e eeuw en onderging gedurende meer dan vier eeuwen voortdurende uitbreiding. In 1593 gelastte koning Hendrik IV de sloop om de macht van lokale families in te perken.

De naam Montoire komt van de plek zelf, niet van een Latijns heiligdom; het kasteel was zetel van een baronie van de graven van Vendôme. Alix de Bretagne ontving het als weduwgoed en stierf er in 1377. In september 1549 verbleven Antoine de Bourbon en Jeanne d'Albret er na hun huwelijk ongeveer drie maanden.

De ruïnes staan op de rand van een heuvel boven een droog dal op de linkeroever van de Loir, met zicht op de brug en het stadje. Het terrein is eigendom van de gemeente en vrij toegankelijk; de bodem is oneffen, met hellingen tussen de torens en de ringmuren.

Een dendrochronologische analyse van houten balken toont aan dat de donjon ongeveer 1080 dateert, waardoor het een van de oudste stenen structuren van de regio is. Deze dateringstechniek op basis van jaarringen onthulde de bouwperiode met ongebruikelijke precisie.