Château de Mirabat, Middeleeuws kasteel op de bergkam in Seix, Frankrijk.

Het Château de Mirabat is een kasteelruïne op de top van een rotsige uitloper op 1.242 m hoogte, bij het drielandenpunt van de gemeenten Oust, Seix en Ustou in het departement Ariège. Alleen de resten van de ringmuur zonder hoektorentjes resteren, opgetrokken uit wit marmer uit steengroeven die ter plaatse werden geopend. Het onregelmatige metselwerk staat op de bergkam, de voet ervan ligt in de winter deels onder sneeuw en is begroeid met donker gewas.

Mirabat is het oudste kasteel van de Ariège en een van de oudste van de Pyreneeën, waarschijnlijk voorafgegaan door een vuurtoren die op bevel van Karel de Grote werd gebouwd. Het werd vermoedelijk opgetrokken om Moorse invallen via de pas van Salau te bespieden en werd in de 12de eeuw een garnizoen van de burggraaf van Couserans. In de 12de en 13de eeuw beheerste de donjon het Haut-Salat, het heerlijkheid van de Roger de Comminges; in de 14de eeuw werd het verlaten, vermoedelijk door de moeilijke toegang.

De naam Mirabat komt van het Occitaanse mira abat, „naar beneden kijken”, naar de ligging van het kasteel boven de Salat-vallei. In 1667 hoorde Louis de Froidour, grootmeester van wateren en bossen van Lodewijk XIV, dat Mirabat diende om 's nachts vuren aan te steken of overdag rook te maken als waarschuwingssignaal. Het gehucht La Taula dankt zijn naam waarschijnlijk aan een oude tolstatie op het kruispunt van grensoverschrijdende wegen.

Het kasteel is alleen te voet bereikbaar via een lange wandeling; de ruïne ligt op 1.242 m bij het drielandenpunt van Oust, Seix en Ustou, en de gebruikelijke aanloop is vanuit Seix. Stevig schoeisel en meerdere uren zijn nodig; de moeilijke toegang verklaart waarschijnlijk waarom de plek vanaf de 14e eeuw werd verlaten.

Een oud Romeins keramisch vat werd ontdekt in het waterreservoir van de site, wat suggereert dat de locatie eeuwen voor de bouw van de vesting bewoond en gewaardeerd was. Deze vondst geeft aan dat de bergrug militair of administratief belang had tijdens de klassieke tijd.