Château de Lutzelbourg, Middeleeuwse vesting in Zorndal, Frankrijk

Het Château de Lutzelbourg is een middeleeuwse burgruïne gelegen op een rotsachtig uitsteeksel in het Zorndalgebied, zichtbaar vanaf grote afstanden in het landschap. De voornaamste structuur is een vierkante toren met dikke stenen muren die de solide bouwwijze van die periode tonen.

Pierre de Lutzelbourg, zoon van graaf Frédéric de Montbéliard, vestigde zich op gronden tussen Philippsbourg en het Zorndal nadat het markgraafschap Susa hem in december 1091 toekwam, een titel die ook door keizer Hendrik IV werd opgeëist. Rond 1100 ruilde hij het priorij Saint-Quirin tegen het castel de Lutzelbourg bij de abdij van Marmoutier in de Elzas. Zijn enige zoon Réginald stierf kort na Kerstmis 1142, en rond 1150 ging de heerschappij over naar Pierres neef Étienne, bisschop van Metz.

Het kasteel draagt de naam van de familie van Lutzelbourg die het bouwde en verdedigde. Bezoekers kunnen in de ruïnes nog zien hoe deze vesting het plaatselijke gezag uitstraalde.

De ruïne staat op het Jungrain-plateau boven Ottrott in het Bas-Rhin, niet bij Lutzelbourg in de Moezel. De toegang is te voet vanuit Ottrott; het terrein is privébezit en de ruïnes bereikt men via paden op het Elsberg-plateau. De Lützelburg is de oostelijke van de twee ruïnes, amper vijftig meter van Rathsamhausen.

In 1840 redde notaris Adolf Germain uit Phalsbourg de ruïne van de sloop: de eigenaars wilden de stenen verkopen aan de bedrijven die de spoorlijn aanlegden. Na verschillende verkopen kocht Eugène Koeberlé, geneeskundeleraar in Straatsburg, het terrein en liet omstreeks 1900 de muren verstevigen, begon opgravingen en bouwde de neoromaanse zaal. In 1909 publiceerde hij in Straatsburg Les Ruines du château de Lutzelbourg.