Bric Bucie, Bergpiek in de Cottische Alpen, Frankrijk en Italië.

De Bric Bucie is een top van 2.997 m op de hoofdwaterscheiding van de Alpen tussen Italië en Frankrijk, tussen de Germanasca- en Pellice-vallei in de provincie Turijn en het Guil-dal in de Queyras, gemeente Abriès. Op de top buigt de hoofdkam scherp van noord-zuid naar west richting Grand Queyron. De berg bestaat uit plaatselijk koolstofhoudende kalkschisten uit Trias-Jura op prasinieten en amfibolieten van de groene stenen van Gastaldi.

De eerste beklimming van de Bric Bucie vond plaats in 1876 door drie alpinisten uit Turijn, die vanaf de Col Bucie aan de kant van het Val Pellice omhoogklommen. De berg bestaat uit plaatselijk koolstofhoudende kalkleisteen uit Trias-Jura, rustend op effusief vulkanisch gesteente (prasinit en amfiboliet) van het complex van de groene stenen van Gastaldi.

De naam Bucie verschijnt op kaarten en in oudere teksten ook als Bouchie en Bouchet. Aan Italiaanse zijde komen wandelaars langs de rifugio Lago Verde en de bivacco Soardi, dat het hele jaar open is en in de zomer door CAI-vrijwilligers wordt beheerd. Op de top buigt de alpiene waterscheiding scherp van noord-zuid naar west.

De meest begane route start bij de Rifugio Lago Verde (2583 m) in het Germanasca-dal en gaat via de Passetta (2880 m) en de oost-noordoostelijke graat. Vanuit het Pellice-dal leidt pad 121 vanaf Villanova di Bobbio Pellice naar de bivacco Soardi, met vier met kettingen beveiligde passages en rotsklimmen tot graad III; beide routes gelden als alpinistisch, moeilijkheidsgraad F+.

De top markeert een scherpe richtingsverandering van de hoofdwaterscheiding van de Alpen: ten zuiden van de top loopt de kam ongeveer noord-zuid, buigt op de top naar het westen en zwenkt dan weer naar het noorden richting Grand Queyron. De berg bestaat uit plaatselijk koolstofhoudende calcescisti uit Trias-Jura, rustend op effusief vulkanisch gesteente (prasinit en amfiboliet) van Gastaldi's groene stenen, dat plaatselijk aan de oppervlakte komt.