Église réformée Saint-Jean, Protestantse kerk in 7e arrondissement, Parijs, Frankrijk.

De Église Saint-Jean is een lutherse kerk aan de rue de Grenelle 147, in 1910-1911 gebouwd in neogotische stijl door de architecten Achille-Henri Chauquet en Jean Naville. De lichte stenen gevel heeft drie spitsboogopeningen, het opschrift "EGLISE ST JEAN", een roosvenster en een centrale toren met een slanke spits. Het interieur is een Latijns kruis met narthex, één schip, transept en koor onder een zichtbaar houten gewelf.

Lutherse Elzassers vestigden zich eind 19e eeuw in de wijk Gros-Caillou; dominee Eugène Berger opende in 1862 een school aan de avenue Bosquet. Denis Bühler, sinds 1843 woonachtig op 147 rue de Grenelle, liet bij zijn dood in 1890 het terrein en de gebouwen na aan de lutherse kerk. De architecten Achille-Henri Chauquet en Jean Naville bouwden de kerk in 1910-1911; zij werd op 26 februari 1911 ingewijd.

Sinds 1862 hebben elf predikanten de gemeente gediend. De koorkramen, in 1912 geschonken door predikant Henri Bach, zijn vrouw Elisabeth Bach-Gladstone en haar Schotse zuster Florence M. Gladstone, tonen Christus aan het Meer van Tiberias die Petrus vraagt: „Hebt u Mij lief? Weid Mijn schapen.” De transeptramen van 1913 herdenken Georges Westercamp (1838-1907).

Het gebouw dient als actieve plaats voor protestantse erediensten en gemeenschapsactiviteiten op regelmatige basis. Bezoekers moeten van tevoren de openingsuren controleren, omdat toegang buiten diensten mogelijk beperkt is.

Het gebouw behoudt neogotische kenmerken terwijl het protestantse eenvoud integreert, wat het onderscheidt van katholieke kerken in Parijs.