Église du Vieux Lugo, Romaanse kerk in Lugos, Frankrijk

Église du Vieux Lugo is een romaanse kerk in Lugos met een hoofdbeuk, koorgedeelte en een campanile uit de 15e eeuw dat een oudere muurbel-structuur verving. De stenen constructie behoudt zijn middeleeuwse indeling en staat onder bescherming als historisch monument.

De aan Sint-Michiel gewijde kerk werd in de 11e eeuw gebouwd met blokken ijzerhoudende zandsteen (alios of garluche). Het koor en het schip dateren uit de 11e of 12e eeuw. De huidige klokkentoren verving in de 15e eeuw een muurklokkenstoel waarvan nog sporen zichtbaar zijn; de bewaarde klok draagt het jaartal 1643. Ten zuiden van het koor werd in de 17e eeuw een aan Notre-Dame gewijde kapel toegevoegd, die nu als sacristie dient. Rond 1849 werd de kerk verlaten nadat in het dorp de nieuwe parochiekerk was gebouwd.

De naam Lugo komt mogelijk van het Aquitaanse „lur agor”, droge grond, of van de Keltische god Lug. De kerk lag op een kruispunt van twee pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela, de weg van Tours en de „Engelse weg” via Soulac en Mios; misschien stond hier een pelgrimsonderkomen. In de noordmuur van de apsis bevindt zich een opening op ongeveer een meter hoogte, nu met glas en tralies gesloten, een veyrine, mogelijk om zuigelingen binnen te brengen voor de doop.

Het gebouw staat onder bescherming als historisch monument en wordt beheerd door de lokale gemeente. Neem contact op met de plaatselijke autoriteiten om een bezoek in te plannen, omdat de toegang beperkt kan zijn.

In de noordgevel van de apsis, ongeveer een meter boven de grond, is een kleine opening nu gesloten met een glasraam en een traliehek. Het is een veyrine: volgens één verklaring werden zuigelingen erdoor naar binnen gebracht voor hun doop, volgens andere vlugge pelgrims of melaatsen.