Église du Sacré-Coeur de Gentilly, Neoromaanse kerk in Gentilly, Frankrijk

De Église du Sacré-Cœur de Gentilly is een neoromaanse en neobyzantijnse kerk van gewapend beton bekleed met platen van Saint-Maximin-kalksteen. De 62 meter hoge klokkentoren rijst op van een vierkante basis naar een taps toelopende spits met een kruis, met een open klokkenstoel geflankeerd door vier bronzen engelen. De façade heeft een topgevelportaal met een grote boognis gevuld met reliëfs, waaronder een centrale Christus in Majesteit.

De kerk werd gebouwd omdat de oprichters van de Cité internationale universitaire de Paris een seculiere campus wilden, waar geen gebedshuis mocht staan. Abt Robert Picard de La Vacquerie, aalmoezenier van de buitenlandse katholieke studenten, vroeg industrieel Pierre Lebaudy een kerk op een nabijgelegen particulier terrein te financieren; zijn weduwe vervulde na zijn dood in 1929 zijn gelofte. Pierre Paquet en zijn zoon Jean-Pierre tekenden in 1931 de plannen, en in 1936 wijdde kardinaal Verdier het gebouw in.

Sinds 1979 is de kerk toegewezen aan de Portugese katholieke gemeenschap, die er haar vieringen houdt. De naam komt van de toewijding aan het Heilig Hart van Jezus bij de inwijding in 1936 door kardinaal Verdier. Boven de deuren van het noordportaal bevindt zich de in 1936 door Georges Saupique gebeeldhouwde Christus in majesteit.

De kerk ligt in de buurt van de ring road van Parijs en is gemakkelijk bereikbaar met openbaar vervoer, vooral per trein. Bezoekers kunnen de plek overdag bekijken, met het beste uitzicht op de gevel vanaf straatniveau.

De kerk verrees buiten het terrein van de Cité internationale universitaire, dat seculier moest blijven: abt Robert Picard de La Vacquerie, aalmoezenier van de buitenlandse katholieke studenten, haalde het geld op voor een particulier terrein. Industrieel Pierre Lebaudy zegde de financiering toe en zijn weduwe loste die belofte in na zijn dood in 1929. Sinds 1979 is het gebouw toevertrouwd aan de Portugese katholieke gemeenschap.