Église du Sacré-Cœur de Cholet, Romaans-Byzantijnse kerk in Cholet, Frankrijk.

De église du Sacré-Cœur de Cholet aan de boulevard Guy Chouteau is een romano-byzantijns gebouw, in 1937–1941 opgetrokken naar plannen van Maurice Laurentin. De constructie van gewapend beton is bekleed met baksteen, oranje schist (pierre de Pineau), roze graniet uit Saint-Macaire-en-Mauges en blauw graniet uit Vezins. Op de basilicale plattegrond staat een koepel met spits en kruis; de gevel heeft gegroepeerde rondboogvensters en stenen topgevelportalen.

Het gebouw werd tussen 1937 en 1941 gebouwd onder leiding van architect Maurice Laurentin en volledig gefinancierd door donaties van lokale families en bewoners. Deze constructie vertegenwoordigde een grote gemeenschapsinspanning die het engagement van de lokale bevolking aantoonde.

Het grote fresco in het interieur volgt het thema dat Louis Cesbron, de latere pastoor, koos: 'Wanneer ik van de aarde omhooggeheven word, zal ik allen naar mij trekken.' Het baptisterium bij de hoofdingang en de panelen bij de biechtstoelen zijn geschilderd door Henri Génévrier, bekend als Grand'Aigle, een kunstenaar die zich tijdens de bezetting in Cholet vestigde. Het Sint-Jozefaltaar is volledig van hout, gevormd als een werkbank, met kaarsen en kandelaars in de vorm van schaven.

De kerk staat aan de boulevard Guy Chouteau in de wijk Terre-Jaune. In de zomer wisselen vrijwilligers elkaar af om het gebouw en het beiaard te tonen; vaste tijden worden niet vermeld, vraag dit dus ter plaatse. De spits werd in 2012 vernieuwd en de glasramen vanaf 2016 gerestaureerd.

De 39 oorspronkelijke klokken, gegoten door de gieterij Paccard uit Annecy, werden op 15 december 1940 gezegend voor 39 peetvaders en 39 peetmoeders en luidden voor het eerst met Pinksteren, op 1 juni 1941. Klachten over het spel op zondagmiddag tijdens de siësta lieten het decennialang zwijgen, tot de restauratie van 2011.