Église Saint-Maclou de Conflans-Sainte-Honorine, Gotische katholieke kerk in Conflans-Sainte-Honorine, Frankrijk.

De Église Saint-Maclou is een gotische parochiekerk van lichte steen waarvan de westgevel eindigt in een puntgevel met stenen kruis, boven een portaal met rode deuren, geflankeerd door vensters met drielobbig maaswerk. Daarachter rijst een vierkante toren op met een klok gesigneerd „H. HUGUENIN” en een stenen spits die na de blikseminslag van 1927 identiek werd herbouwd. Binnen leidt een schip met rondbogen op brede pijlers naar een terugspringende spitsboog, een altaar met houten crucifix en een blauw-wit beeld.

De oudste delen van het gebouw stammen uit de 12de eeuw, toen vroege gotische kenmerken zoals spitsboogen voor het eerst verschenen. In de loop der tijd evolueerde de structuur met toevoegingen die volledig ontwikkelde gotische elementen introduceerden.

De naam Saint-Maclou, gegeven door de bisschop van Parijs als leenheer van de plaats, wijst mogelijk op een oorsprong rond het einde van de 10e eeuw. De noordelijke kapel was eerst aan Sint-Nicolaas, patroon van de schippers, gewijd en vanaf het begin van de 19e eeuw aan de heilige Honorine; haar relieken waren vermoedelijk in 876 uit Graville aangekomen. Op zondagochtend worden er nog missen gehouden.

De kerk staat op een kalkstenen helling die ongeveer veertig meter boven de Seine uitsteekt; de rivier stroomt zo'n zestig meter zuidelijker. De noordelijke zijbeuk, de westgevel en de hele zuidgevel grenzen direct aan de openbare weg, terwijl het met bomen beplante Place de l'Église zich westelijk en noordelijk uitstrekt. De Rue de la Procession loopt van het Place Jules-Gévelot naar beneden richting de kades.

Restauratiewerkzaamheden vanaf 1995 hebben verborgen sporen van de overgang van romaanse naar gotische bouwmethoden in de muren blootgelegd. Deze ontdekkingen tonen hoe middeleeuwse bouwers structurele elementen geleidelijk aanpasten.