Église Saint-Étienne d'Ars-en-Ré, Gotische kerk in Ars-en-Ré, Frankrijk

De église Saint-Étienne d'Ars-en-Ré is een gotisch bouwwerk van ruwe grijze steen, met een kruisvormige plattegrond, een lang romaans schip in het westen en een driebeukig schip van drie traveeën. Een vierkante stenen toren met wijzerplaat draagt een witte spits met donkere rand van meer dan 40 m. Het diep uitgespaarde portaal wordt geflankeerd door twee ronde zuilen en gebeeldhouwde archivolten; de totale lengte is 50,20 m.

De structuur ontstond in de 6e eeuw als rechthoekig prioraat en werd later getransformeerd door gotische renovaties in de 12e en 15e eeuwen. Het werd in 1903 geclassificeerd als Frans historisch monument, wat zijn erfgoedstatus officieel beschermde.

De tweekleurigheid van de 15e-eeuwse toren is niet decoratief: hij diende als baken voor zeelieden, die de toren vanaf meer dan 20 km op zee van de horizon konden onderscheiden. De toren herbergt drie klokken: Françoise (de grote, die de mi aangeeft), Marie-Victoire (de middelste, de sol) en Louise (de kleine, de si). De toren komt voor in Raphaël 4 et la Bague d'Argent.

De kerk staat in het centrum van het dorp en de zwart-witte torenspits is van verre zichtbaar, zodat hij als oriëntatiepunt dient. Het gebouw werd tussen 2017 en 2022 volledig gerestaureerd, binnen en buiten; een latere fase betreft het romaanse schip uit de 12e eeuw en de sacristie. Het schip is 8,16 m hoog en het gebouw 50,20 m lang.

De kerk herbergt drie benoemde klokken - Françoise, Marie-Victoire en Louise - die al generaties lang het dorpsleven begeleiden. De klokkentoren is zo karakteristiek dat zeelieden hem historisch gebruikten als navigatiepunt zichtbaar van tot 20 kilometer afstand.