Église Saint-Martin de Moissac, Romaanse kerk in Moissac, Frankrijk

De Église Saint-Martin de Moissac is gebouwd in de muren van een Gallo-Romeins badhuis uit het begin van de 4e eeuw. Het schip valt samen met het frigidarium en het koor met de verbinding van tepidarium en caldarium. De westgevel heeft drie boogopeningen, de middelste kleiner, en de lagere muren tonen lichte pleister op baksteen met blootliggende plekken. Een 17e-eeuws portaal staat voor de gotische ingang.

De kerk beslaat het badhuis van een Gallo-Romeinse villa uit de 3e eeuw, gebouwd begin 4e eeuw: het schip valt samen met het frigidarium, het koor met de vereniging van tepidarium en caldarium. In de 11e eeuw werd het badhuis parochiekerk met behoud van de antieke muren. In 868 gaf de overbrenging van de relieken van de heilige Ansbert haar die naam tot de 13e eeuw. Tijdens de Revolutie als nationaal goed verkocht, kocht de gemeente haar in 1862 terug en gaf haar terug aan de eredienst.

De kerk droeg vanaf 868, toen de relieken van de tweede abt van Moissac werden overgebracht, volgens Marcel Durliat tot de 13e eeuw de naam Saint-Ansbert. De Notre-Damekapel, eind 15e eeuw aan de zuidzijde toegevoegd, werd beschilderd met taferelen uit het leven van Christus; deze muurschilderingen zijn samen met die op de toegangsboog sinds 1953 als monument historique geklasseerd.

De kerk staat op Avenue de Gascogne 28, tussen de spoorlijn, de weg naar Bordeaux en het Canal de Garonne, ongeveer 900 m van de abdij Saint-Pierre. Ze is niet meer in gewoon gebruik en werd in 1910 verlaten; bezoek is alleen mogelijk met een bekwame gids, tweemaal per week in de zomer. Een metalen bruggetje uit 1931 voor een zijspoor van 200 m verborg de gevel lang vanaf de weg.

Archeologisch onderzoek onthulde dat secties die lang als Merovingisch werden beschouwd, eigenlijk Romeinse structuren zijn die negen meter hoog zijn. Deze ontdekking veranderde het begrip van welke oude materialen in het middeleeuwse gebouw waren geïntegreerd.