Église Saint-André, Neoromaanse kerk in Reims, Frankrijk.

De Église Saint-André is een neoromaanse parochiekerk aan de Avenue Jean-Jaurès in Reims, gebouwd van 1859 tot 1865 naar ontwerp van architect Narcisse Brunette. Ze is 75 meter lang en 36 meter breed, met gewelven die tot 22 meter reiken. Het interieur heeft een hoog schip met spitsbogen, kruisribgewelven, samengestelde pijlers en een ronde apsis met een groot boogvenster. Buiten vallen een centrale toren met leien spits, een roosvenster en een portaal met rode deur op.

Een kerk uit de 13e eeuw stond eerder op deze plaats voordat de huidige constructie in 1859 begon. Architect Narcisse Brunette ontwierp de vervangende structuur in neoromaanse stijl.

Sinds 2006 is de parochie toevertrouwd aan de Communauté du Chemin Neuf, een in 1973 opgerichte charismatische gemeenschap. De kerk bezit een in 1867 geplaatst Merklin-Schütze-orgel met twintig registers, in 1929 gerestaureerd door Philippe Fortin en Laplanche. Het gebouw werd op 5 juni 1865 ingewijd en het voorplein kreeg in 1929 de naam Saint-André.

De kerk staat aan het parvis chanoine Warnier, tussen de rue Raymond-Guyot en de rue cardinal Gousset, aan de avenue Jean-Jaurès in het oosten van Reims. Het schip is 75 meter lang en 36 meter breed, de gewelven reiken tot 22 meter. De parochie is sinds 2006 toevertrouwd aan de Communauté du Chemin Neuf; de misuren hangen bij de ingang.

De klokkentoren reikt tot 88 meter en overtreft daarmee de 82,5 meter van de toren van de kathedraal Notre-Dame van Reims. Na de bombardementen van 1914 en de brand van 1917 herbouwd, werd hij het hoogste gebouw van de stad.