Église Saint-Nicolas de Nérac, Katholieke kerk in Nérac, Frankrijk

De Église Saint-Nicolas de Nérac is een kerkgebouw met een Latijnse kruisvorm en grote zuilen die de ingang omlijsten in Franse ionische stijl. Het interieur wordt gekenmerkt door decoratieve muurschilderingen en glas-in-loodramen die samen het visuele karakter van de ruimte bepalen.

Hier werd in 1096 een aan Sint-Nicolaas gewijde priorijkerk ingewijd, maar in 1697 stortte de klokkentoren in en vanaf 1749 was de eredienst er om veiligheidsredenen verboden. In 1758 werd op de oude plek een nieuwe kerk begonnen, gefinancierd met lokale belastingen, vooral op wijn, met steun van intendant Claude-Louis-Aubert de Tourny. De Parijse architect François Dominique Barreau de Chefdeville ontwierp een plattegrond in Latijns kruis; na zijn dood in 1765 zetten Oudot de Maclaurin en daarna Jean Sauvageot de bouw voort, die meermaals stilviel tot de wijnbelasting in 1771 bij koninklijk besluit werd hersteld.

De kerk is gewijd aan de heilige Nicolaas, aan wie paus Urbanus II in 1096 de eerdere priorijkerk wijdde. De bouw van het huidige gebouw werd vooral gefinancierd met een plaatselijke wijnbelasting, die in 1771 bij koninklijk besluit werd hersteld en in oktober 1778 werd verlengd; in 1781 kwam daar een bijdrage uit de koninklijke loterijen bij.

De kerk staat aan de place Saint-Nicolas op de linkeroever van de Baïse. De hoofdingang wordt omlijst door kolossale pilasters in Franse ionische orde, en de klokkentorens verrijzen aan de rechterkant van de gevel. Het gebouw is geklasseerd als historisch monument; men bereikt het te voet vanuit de omliggende straten.

De klokkentorens volgen tekeningen van Barreau de Chefdeville uit 1761, voordat Oudot de Maclaurin het gebouw vereenvoudigde om kosten te drukken. In de briefwisseling tussen Sauvageot en Maclaurin komen de torens nooit ter sprake; Maclaurin nam ze later over voor Saint-Sulpice in Parijs, in 1768.