Église Notre-Dame-du-Pré du Mans, Romaanse kerk in de wijk Pré, Le Mans, Frankrijk

De Église Notre-Dame-du-Pré is een romaanse kerk, tussen de 11e en 12e eeuw gebouwd aan de rechteroever van de Sarthe in Le Mans. Het schip meet 58 bij 10 meter en heeft afwisselend ronde en vierkante pijlers met romaanse kapitelen; de stenen gewelven kwamen er in de 15e eeuw. Het koor opent naar een kooromgang met drie apsiskapellen, en in de 19e eeuw werd een grote portaltoren voor de façade geplaatst.

Hier stond vanaf de 6e eeuw een klooster; de huidige kerk werd in de 11e eeuw begonnen boven de crypte van het oude klooster, en het koor staat nu op die ruïnes. De bouw ging in het begin van de 12e eeuw verder en leverde een grotendeels romaans gebouw van 58 bij 10 meter op, toen het derde van de stad na de kathedraal en La Couture. In de 15e eeuw kwamen stenen gewelven, en een algemene restauratie in de tweede helft van de 19e eeuw eindigde met een grote portaltoren vóór de façade. In 1840 werd de kerk als monument historique geklasseerd.

De naam komt van de wijk Pré aan de rechteroever van de Sarthe, waar de kerk diende voor de benedictijnenabdij Saint-Julien-du-Pré. In 1950 maakte Max Ingrand de kruisweg en de glas-in-loodramen, die binnen te zien zijn. Marie-Louise de Laval-Montmorency, hier in 1723 geboren, werd later abdis van Montmartre en werd in 1794 in Parijs geguillotineerd.

De kerk is gemakkelijk te voet bereikbaar en ligt in een rustige wijk vlakbij het stadscentrum met parkeerplaatsen. Het is raadzaam de openingstijden vooraf te controleren of op momenten buiten diensten te komen om het interieur vrij te verkennen.

Het koor helt licht naar rechts en ligt ongeveer een meter hoger dan oorspronkelijk. Bij de bouw was de kerk het op twee na grootste gebouw van Le Mans, na de kathedraal en La Couture, al lag ze buiten de stad in een voorstad. De relieken van de heilige Julianus werden in de crypte gevonden voordat ze in 1835 naar de kathedraal werden overgebracht.