Kerk van Saint-Menoux, Romaanse kerk in Saint-Menoux, Frankrijk

St. Menoux is een romaanse kerk in het gelijknamige dorp met een langgerekte vorm, een centraal schip, zijkapellen en een klokkentoren met meerdere kamers voor klokken. De structuur volgt de typische indeling van een middeleeuwse parochiekerk met verschillende functionele ruimtes.

De kerk maakte deel uit van een benedictijnenklooster dat rond het jaar 1000 werd gebouwd op initiatief van de bisschop van Bourges, om pelgrims op te vangen die het graf van de Bretonse bisschop Menoux bezochten. De narthex dateert van het einde van de 10e eeuw, en het koor uit het midden van de 12e eeuw met kooromgang en absidiolen verenigt Bourgondische versiering met de getrapte chevet van de Auvergne. In de gotiek werd het schip herbouwd met behoud van narthex en koor; de klokkentoren en zijn stenen spits, in de Revolutie verwoest, dateren ook uit die tijd. Prosper Mérimée liet de kerk in 1840 als monument klasseren.

In het koor staat de débredinoire, een sarcofaag met de relieken van de heilige Menoux, met een gat waar men het hoofd doorheen steekt om niet langer bredin te zijn, eenvoudig van geest in het Bourbonnais. Het gebruik herinnert aan Blaise, de dorpsgek die het graf van de bisschop niet wilde verlaten en volgens de legende wijs werd.

De kerk bevindt zich in het centrum van Frankrijk en staat beschermd als historisch monument. Bezoekers moeten tijd nemen om de architectonische details en de kunstwerken in het interieur grondig te verkennen.

De kerk bezit de relieken van Sint Menoux, een Bretonse bisschop uit de 7e eeuw, die de basis vormden voor een bedevaartcultus. Deze heilige schat maakte de plaats een belangrijk doel voor reizigers die naar genezing of zegen zochten.