Église Notre-Dame-de-Sainte-Croix, Katholieke kerk in Le Mans, Frankrijk

De Église Notre-Dame-de-Sainte-Croix is een neogotische kerk van architect abbé Tournesac; de eerste steen werd in 1842 gezegend en de inwijding volgde in 1857. De gevel gaat van ruwe beige en bruine steen over in een lichter, glad bovenstuk met een driehoekige geveltop en een klein rond venster; een roosvenster staat boven een rij kleine bogen en een spitsboogportaal met beglaasd timpaan. Binnen bekroont een ciborium het hoofdaltaar, naar het voorbeeld van Solesmes van Dom Guéranger.

Een in de 6e eeuw door Bertrand gestichte kapel, vanaf het einde van de 10e eeuw parochie, stond op een westwaarts gerichte heuvel tot haar verwoesting in 1794. Basile Moreau kreeg de plek in 1832 en noemde haar om tot Notre-Dame de Sainte-Croix. De neogotische kerk van abbé Tournesac kreeg op 30 maart 1842 de eerste steen gezegend en werd op 17 juni 1857 door kardinaal Donnet ingewijd.

De kerk geeft haar naam aan de wijk Sainte-Croix, vroeger een voorstad van Le Mans. Sinds 2014 herbergt zij het heiligdom van Basile Moreau, stichter van de Congregatie van het Heilig Kruis; zijn liggende beeld staat in het zuidelijke dwarsschip. Het gebouw bewaart ook drie haut-reliefs van Georges Saupique, aangebracht na de herinwijding van 1937.

De kerk ligt op een westwaarts gericht heuveltje in de wijk Sainte-Croix en is gemakkelijk te herkennen vanuit zijn verhoogde positie. Na militair gebruik keerde het in 1931 terug naar religieus gebruik en functioneert vandaag als een actieve plaats van aanbidding.

De kerk herbergt sinds 2014 het heiligdom van Basilius Moreau, met zijn ligbeeld in het zuidelijke transept. Moreau kreeg de plek op 24 december 1832 van Jobbé Delile, erekanunnik van de kathedraal van Le Mans, en noemde haar om tot Notre-Dame de Sainte-Croix. De kerk werd op 17 juni 1857 gewijd door kardinaal François Donnet, aartsbisschop van Bordeaux, in aanwezigheid van negen andere bisschoppen.