Eglise Notre-Dame de Saint-Lô, Gotische kerk en historisch monument in Saint-Lô, Frankrijk.

De kerk Notre-Dame de Saint-Lô is een gotisch bouwwerk uit de late 13de tot de 16de eeuw, zonder transept. De bewaarde zuidertoren, vierkant van basis en achthoekig hogerop, staat naast een blinde geveltop van groene schist uit Noord-Cotentin, teruggeplaatst achter de verdwenen westgevel met drie bronzen deuren. Het schip van vijf traveeën heeft bladkapitelen en ribgewelven.

De bouw loopt van ongeveer 1297 tot 1497: de noordtoren begint eind 13e eeuw, de zuidtoren en het portaal worden in 1464 aangevat, de spitsen komen er in 1630 (zuid) en 1684 (noord). In juli 1944 stortte de westgevel in na het bombardement van de noordtoren; alleen de zuidtoren zonder spits, het koor en de zijbeuken bleven staan. Yves-Marie Froidevaux behield de gevelruïne als gedenkteken en bouwde teruggetrokken een blinde topgevel van groene leisteen uit de Noord-Cotentin; in 1972 werden drie bronzen deuren geplaatst.

De externe kansel werd gebouwd door bisschop Geoffroy Herbert en diende om burgerlijke wet aan te kondigen en het publiek toe te spreken door religieuze figuren zoals Saint Jean-Eudes. Het toont hoe de kerk eeuwenlang een rol speelde in het publieke leven en de communicatie.

De kerk is regelmatig geopend voor bezoekers om de architectuur te verkennen, inclusief het historische orgel en binnendetails. Het plein voor de ingang biedt een goed uitzicht op de buitenmuurwerk en toreneigenschappen.

De blinde gevelmuur die de westfaçade afsluit is gebouwd van groen leisteen uit de Cotentin, teruggeplaatst achter de verdwenen façade. Architect Yves-Marie Froidevaux stelde in 1953 voor de ruïne van de westfaçade als oorlogsmonument te bewaren; de gemeenteraad verzette zich en stemde om financiële redenen toe. In 1972 werden drie bronzen deuren met taferelen geplaatst, waarmee de werken eindigden.