Église Notre-Dame de Locmariaquer, Romaanse kerk uit de 11e eeuw in Locmariaquer, Morbihan, Frankrijk.

De kerk Notre-Dame-de-Kerdro in Locmariaquer is een gebouw in Latijns kruisvorm waarvan de kruising een vierkante toren uit 1817 draagt, bekroond door een spits van hout en leisteen. De muren van het romaanse koor en transept zijn in klein, archaïsch metselwerk van kubische brokken, verspreide bakstenen en rijen hergebruikte Romeinse baksteen. Het 18e-eeuwse schip heeft drie beuken op vierkante pijlers, en de zuiddeur wordt beschut door een uitstekend portaal.

Gebouwd tussen 1082 en 1120 door monniken uit Quimperlé, werd de kerk gedeeltelijk verwoest tijdens Engelse aanvallen in 1548 en daarna herbouwd in de 17e en 18e eeuw voordat ze in 1925 werd ingeschreven als Historisch Monument.

De kerk vertegenwoordigt het Bretonse religieuze erfgoed met haar 17e-eeuwse altaarstukken die de Aankondiging en Visitatie uitbeelden, een 15e-eeuws wijwatervat versierd met bladwerk en glas-in-loodramen die lokale megalieten en tradities illustreren.

Gelegen in het centrum van het dorp Locmariaquer, is de kerk gemakkelijk bereikbaar en blijft een actieve plaats van aanbidding voor de lokale gemeenschap terwijl ze bezoekers ontvangt die het architecturale erfgoed van de regio ontdekken.

De glas-in-loodramen uit 1960 bevatten voorstellingen van lokale megalieten, boten en zeeproducten, waardoor een artistieke dialoog ontstaat tussen de duizend jaar oude Romaanse architectuur en hedendaagse symbolen van de Bretonse maritieme identiteit.