Église Notre-Dame de Chamalières, Middeleeuwse kerk in Chamalières, Frankrijk.

De kerk Notre-Dame de Chamalières is een romaans gebouw van blonde arkose vermengd met zwarte of grijze vulkanische steen. Schip, narthex en westmassief dateren van het einde van de 10e of het midden van de 11e eeuw; het koor uit de 12e eeuw heeft vier straalkapellen. De vierkante toren draagt een achthoekige, met pannen gedekte trommel, twee boogvensters met lamellen en een witte wijzerplaat. In de vloer liggen drieënvijftig grafzerken, de oudste uit 1281.

In de 7e eeuw stichtten de graaf van Auvergne en de bisschop van Clermont hier een vrouwelijke kloostergemeenschap. In de 10e eeuw dienden zestien reguliere kanunniken Notre-Dame, dat in de 12e eeuw ook parochiekerk werd. Het romaanse schip, de narthex en het westblok dateren van het einde van de 10e of, waarschijnlijker, het midden van de 11e eeuw; het koor, het portaal en de gewelven werden in de 12e eeuw toegevoegd. De achthoekige klokkentoren verving een in de Revolutie verwoeste toren.

De naam Notre-Dame verwijst naar de Maagd Maria, aan wie de voormalige kapittelkerk is gewijd. In de vloer liggen drieënvijftig grafzerken, de oudste gedateerd 1281 en de jongste 1803, en binnen wordt een zeventiende-eeuwse biechtstoel bewaard. Zestien reguliere kanunniken bedienden de kerk vanaf de tiende eeuw, die vanaf de twaalfde eeuw ook een parochie huisvestte.

De kerk staat in Chamalières, ten zuidwesten van Clermont-Ferrand, en is nog steeds een parochiekerk in gebruik, geen museum. Let bij het binnenkomen op de vloer: daarin zijn 53 grafstenen ingelegd, de oudste uit 1281, de jongste uit 1803. De restauratie van de jaren 1920 veranderde het westblok, waardoor schip, narthex en dat blok anders te lezen zijn dan het koor uit de 12de eeuw.

In de vloer liggen drieënvijftig grafstenen, de oudste gedateerd 1281 en de jongste 1803. Het gebouw rust op Gallo-Romeinse resten, maar lijkt geen oudere kerk te hebben vervangen. Binnen is ook een biechtstoel uit de 17e eeuw bewaard.