Église Notre-Dame de Bar-le-Duc, Romaanse kerk in Bar-le-Duc, Frankrijk.

De Église Notre-Dame de Bar-le-Duc is een Romaanse kerk met ronde bogen en dikke stenen muren die kenmerkend zijn voor de stijl. Gekleurde raamwerk-glazen filteren het licht en creëren gekleurde reflecties op de stenen oppervlakken.

In 1088 stichtte gravin Sophie van Bar een benedictijnenpriorij op de plaats van een eerder Mariabeeld. De kerk werd in de 11e en 12e eeuw in romaanse stijl gebouwd, volgens het plan van de abdij van Saint-Mihiel. In 1383 liet hertog Robert I het schip herbouwen en werd de zuidtoren bekroond met een loden spits van 41 meter. Een blikseminslag verwoestte op 14 maart 1619 de spits en deed zes klokken smelten; de toren werd afgebroken en vervangen door de huidige, in 1743-1744 voltooide portaltoren. Sinds 19 februari 1981 is de kerk geklasseerd als historisch monument.

De parochie werd bediend door benedictijner monniken van het in 1088 gestichte priorij, en de prior werd per charter van Pibon, bisschop van Toul, als pastoor aangesteld. In 1793 werd de kerk een Tempel van de Rede en huisvestte zij burgerlijke en patriottische feesten. Het hoogreliëf van de Hemelvaart boven het portaal werd op 21 september 1751 besteld bij beeldhouwer Louis Humbert.

De kerk staat in de wijk Notre-Dame van de benedenstad, op de rechteroever van de Ornain, in het verlengde van de rue Bar-la-Ville; de hoofdingang loopt via de achttiende-eeuwse torenportaal op die as. Het is de oudste wijk van Bar-le-Duc, ontstaan langs de Romeinse weg Reims-Metz, nu de rue des Romains. Het gebouw is een beschermd monument en buiten de diensten te bezoeken.

De zuidtoren droeg ooit een met lood beklede spits van 135 voet (ongeveer 41 m), het hoogste punt van de stad. Een blikseminslag op 14 maart 1619 deed de zes klokken smelten; de spits werd nooit herbouwd en de toren werd in 1725 afgebroken. De huidige klokkentoren, begonnen in 1728, werd tot één klokkenverdieping teruggebracht en in 1743-1744 voltooid.