Vis de Saint-Gilles-du-Gard, Wenteltrap in Saint-Gilles, Frankrijk

De Vis de Saint-Gilles-du-Gard is een 12de-eeuwse spiraaltrap die is uitgehouwen in de dikte van een muur in het noordelijke deel van het dwarsschip van de voormalige abdij van Saint-Gilles. De treden rusten op een hellend tongewelf op een module van negen sluitstenen, dat al draaiend om een centrale trommelvormige kern omhooggaat. Het gewelf steunt buiten op cilindrische muren, en de stralende treden liggen op een verdeling over de buitenzijde van het gewelf.

De in de 12e eeuw in de noordmuur van het transept van de abdij van Saint-Gilles gebouwde trap overleefde de protestantse verwoestingen van de abdij tussen 1562 en 1622, waarbij de gewelven van het schip en de klokkentoren verloren gingen. Ze werd in 1949 ingeschreven als monument historique en in 1984 geklasseerd.

De trap was een verplichte stop op de reis van steenhouwersgezellen, die graffiti achterlieten; de oudste dateren uit 1643. Philibert Delorme noemde haar het perfecte voorbeeld van het „traict géométrique“ aan de basis van de klassieke stereotomie.

De trap is uitgehouwen in de dikte van de noordmuur van het transept van de voormalige abdijkerk; je bereikt hem via het gebouw zelf, niet vanaf straat. De treden rusten op een hellend tongewelf dat rond een centrale trommelkern draait, de onderste trap op een muurblok. Let op de steenhouwersgraffiti, waarvan de oudste uit 1643 dateert.

De trap is een "hellend tongewelf" opgebouwd uit een module van negen gewelfstenen, dat al draaiend omhoogrijst; de treden rusten op de buitenzijde van het gewelf en maken geen deel uit van de constructie. De kern is een verticale tamboer met een schroefvormige schouder die de eerste gewelfstenen draagt. Philibert Delorme noemde haar het volmaakte voorbeeld van het "traict géométrique" waaruit de klassieke stereotomie voortkwam.