Cadaver Tomb of René of Chalon, Kadavergraf in de Saint-Étiennekerk, Bar-le-Duc, Frankrijk

Het Transi van René de Chalon is een kalkstenen beeld van 177 cm hoog van een verrot, gevild lijk dat rechtop staat boven het altaarstuk in de kerk Saint-Étienne. De linkerarm is naar buiten geheven, de rechterhand rust op de borst en de romp is opengebarsten met gekartelde randen. Het beeld staat op een stylobaat gedragen door twee zwarte marmeren zuilen met Korinthische kapitelen, onder een donkere nis met gouden details.

René van Chalon, prins van Oranje, stierf op 15 juli 1544 op 25-jarige leeftijd aan een verwonding die hij de dag ervoor opliep bij het beleg van Saint-Dizier. Zijn weduwe Anna van Lotharingen gaf Ligier Richier de opdracht voor het graf; het werd na 1544 begonnen en vóór 1557 voltooid. Op 18 juni 1898 als monument historique geklasseerd, werd het in de Eerste Wereldoorlog naar het Panthéon in Parijs overgebracht en in 1920 naar Bar-le-Duc teruggebracht.

De opgeheven linkerhand hield ooit een hartvormig reliekschrijn, vermoedelijk van verguld zilver, dat het gebalsemde hart van René zou bevatten; het verdween tijdens de Revolutie. De houding wordt vaak geduid via Job 19:26 en de drie deugden: ogen naar de hemel (geloof), rechterhand op de borst (hoop), hart opgeheven naar God (liefde).

Het grafmonument staat in de kerk Saint-Étienne in Bar-le-Duc, boven het gebeeldhouwde altaarstuk. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het naar het Panthéon in Parijs overgebracht en in 1920 teruggebracht. Het beeld en het altaarstuk werden tussen 1998 en 2003 gerestaureerd.

In 1793 stal een Franse soldaat de uitgestoken hand van het beeld; de vervangende hand hield een clepsydra of zandloper, waardoor de figuur van portret van René veranderde in een personificatie van de dood. De opgeheven hand houdt nu een hart van gips, dat het verloren vat van verguld zilver of goud vervangt.