Église Notre-Dame de Fatima, Katholieke kerk in 19e arrondissement, Frankrijk.

Notre-Dame de Fatima is een katholieke kerk op de hoek van de boulevard Sérurier en de avenue de la Porte-du-Pré-Saint-Gervais, gebouwd van lichtbruine baksteen en steen. Een slanke klokkentoren met een kruis erop rijst op aan één kant van de gevel met puntdak; ertegenover staat de kleine toren „Lanterne des Morts”, die het baptisterium bevat en ook als biechtstoel dient. Binnen bootsen de betonnen muren een stenen vloer na, en de hoge, smalle, niet-figuratieve glasramen in geel en blauw zijn van Gabriel Loire.

Notre-Dame-de-Fatima werd tussen 1950 en 1954 gebouwd naar plannen van Henri Vidal; bisschop Daniel Pézeril legde in 1950 de eerste steen. Kardinaal Suhard bestelde de kerk uit dankbaarheid dat Parijs in de Tweede Wereldoorlog gespaard bleef, en zij heette eerst Marie-Médiatrice-de-Toutes-les-Grâces. De geplande woonwijk kwam er nooit, de kerk was gesloten van 1974 tot 1988 en heropende met het naburige Hôpital Robert-Debré, waarna zij aan de Portugese gemeenschap werd toevertrouwd.

De kerk werd door kardinaal Lustiger omgedoopt tot Notre-Dame de Fatima-Marie-Médiatrice en is nu de kerk van de Portugese gemeenschap van Parijs. Binnen staan beelden van Onze-Lieve-Vrouw van Fátima, Maria Middelares, de heilige Jozef en de heilige Antonius. De kleine toren tegenover de klokkentoren herbergt het baptisterium, dat ook als biechtstoel dient.

Reguliere diensten vinden gedurende de gehele week plaats, met speciale ceremonies op belangrijke katholieke feestdagen zoals Pasen en Kerstmis. Bezoekers moeten hun bezoek plannen rond de kerkdiensten.

Het heiligdom draagt de naam van Onze-Lieve-Vrouw van Fatima, wat de Portugese devotie tot Maria eert. Deze naamgeving weerspiegelt de diepe spirituele band die de gemeenschap met haar thuisland onderhoudt.