Nice Synagogue, Byzantijnse synagoge in Nice, Frankrijk

De Synagoge van Nice, aan de rue Gustave-Deloye 7, is een stenen gebouw dat in 1885 werd opgetrokken naar een ontwerp van ingenieur Paul Martin en in 1886 werd ingewijd, in neobyzantijnse stijl. De gevel van grijze natuursteen rijst op tot een topgevel met tandlijst en een centraal roosvenster met zespuntige ster; daaronder bevinden zich drie smalle boogvensters, het middelste hoger, geflankeerd door twee grotere boogvensters. De rondboogingang draagt Hebreeuwse inscripties, en binnen bevinden zich twaalf glasramen over het thema Le Chant des prophètes van Théo Tobiasse, ingewijd in 1993.

De joodse gemeenschap is sinds de 13e eeuw in Nice aanwezig, maar organiseert zich pas vanaf de 18e eeuw; in 1773 werd een synagoge ingericht in de getto Giudaria. In 1885 werd toestemming gegeven voor een nieuwe synagoge op een terrein waar een toen bekend theater stond; ze werd op 21 maart 1886 ingewijd door de opperrabbijn van Frankrijk, Lazare Isidor, bijgestaan door de rabbijn van Nice, Honel Meiss. In 1943 bezetten de nazi's het gebouw en sloten er joden op voor hun deportatie; op 17 april 2007 werd het als monument historique ingeschreven.

De gemeente volgt de Asjkenazische rite. In 1993 werd een reeks van twaalf glasramen ingewijd rond het bijbelse thema Le Chant des prophètes, gemaakt door kunstenaar Théo Tobiasse in het atelier van glazenier Alain Peinado in Nice. De Hebreeuwse opschriften boven de ingang, waaronder „בית כנסת גדול“, zijn vanaf de straat leesbaar.

Het gebouw bevindt zich aan de Rue Gustave Deloye en verwelkomt bezoekers die geïnteresseerd zijn in de architectonische kenmerken. Het is raadzaam van tevoren te controleren of er gebedsdiensten of privé-evenementen plaatsvinden voordat u een bezoek brengt.

Het gebouw combineert elementen van de Franse architectonische traditie met joodse religieuze vereisten en beschikt over gescheiden gebedsruimten.