Réserve naturelle nationale des marais de Séné, Nationaal natuurreservaat in Séné, Frankrijk

De Réserve naturelle nationale des marais de Séné beslaat 530 hectare aan het hoofd van de Golf van Morbihan, waarvan 410 hectare reservaat en 120 hectare beschermingszone. Het gebied strekt zich van noord naar zuid uit over bijna 6,5 km, met bij laag water droogvallende slikken, zoutgraslanden, kreken en oude zoutpannen die een mozaïek van wetlands vormen. Een houten vlonder met leuningen loopt over het ondiepe water en het moerasgras.

In 1720 kregen de kanunniken van het kapittel van de kathedraal Saint-Pierre de concessie van het koninklijke maritieme domein om er zoutpannen aan te leggen. Na de Revolutie van 1789 werd kerkelijk bezit in beslag genomen en werden de zoutpannen verkocht; de productie bleef bloeiend tot het midden van de 19e eeuw en nam daarna af door dalende zoutprijzen, spoorvervoer en sterilisatie van voedsel. De laatste zoutwinner van Séné stopte kort na 1950 en het reservaat werd op 21 augustus 1996 per decreet opgericht.

De zoutgraslanden en kustmeren worden lokaal gewaardeerd als plaatsen om trekvogels te observeren en de veranderingen van het landschap met de getijden te ervaren. De plaats weerspiegelt een lange menselijke verbinding met deze getijdenomgeving die vandaag nog steeds zichtbaar is in de manier waarop mensen ermee omgaan en deze beschermen.

Het reservaat kan worden verkend op gemarkeerde paden die door verschillende habitats slingeren en steeds wisselende uitzichten bieden. Bezoekers moeten stevig schoeisel dragen en zich voorbereiden op zacht of modderig terrein, vooral wanneer ze dicht bij de waterkant lopen.

Het reservaat ontstond uit een aankoop in 1979: de SEPNB kocht met giften na de olieramp van de Amoco Cadiz 14 hectare oude zoutpannen bij het gehucht Falguerec. Het gebied, in september 1980 tot jachtreservaat verklaard, werd snel internationaal belangrijk voor watervogels, wat leidde tot het decreet van 21 augustus 1996 dat er een nationaal natuurreservaat van maakte.