Rock of Solutré, Kalkstenen top in Saône-et-Loire, Frankrijk

De Rots van Solutré is een kalksteenrots in de wijnstreek van de Mâconnais, in Saône-et-Loire, die steil oprijst boven de vlakte ten westen van Mâcon. De westkant loopt bijna loodrecht omlaag, terwijl de oosthelling geleidelijker daalt naar de wijngaarden eronder.

Mensen joegen hier al zo'n 55.000 jaar geleden, en lieten vuurstenen werktuigen en dierenbotten achter die zich door de eeuwen heen ophoopten in diepe lagen. Georganiseerde opgravingen startten in 1866 en legden een van de rijkste prehistorische vindplaatsen van West-Europa bloot.

De Solutréen-cultuur dankt haar naam aan deze plek, waar Gabriel de Mortillet de term in 1872 bedacht na de vuursteenvondsten aan de voet van de rots. Kenmerkend zijn vuurstenen bladen in de vorm van laurierbladeren; de vindplaats werd tussen 35.000 en 10.000 v.Chr. door vier paleolithische culturen gebruikt. De rots gaf ook haar naam aan het dorp Solutré-Pouilly, en op de omliggende hellingen groeit de Pouilly-Fuissé.

Het bewegwijzerde pad werd in de jaren 1990 verlegd om de kalkgraslanden te beschermen en de slijtage van de hellingen te stoppen; de oude parkeerplaats maakte plaats voor een nieuwe die in het landschap is opgenomen. Het prehistorisch museum, een met planten bedekte koepel naar ontwerp van Guy Clapot, geopend in 1987, staat aan de voet van de rots en niet op de top, en toont de vondsten van de opgravingen op de plek waar ze zijn gedaan.

Lang werd gedacht dat jagers kuddes paarden over de rotswand dreven, maar die theorie is inmiddels verlaten. De botten die op de site zijn gevonden, stapelden zich door de eeuwen heen geleidelijk op tijdens herhaalde jachtactiviteiten, niet tijdens één enkel massaal voorval.