Porte de Roubaix, Stadspoort in Lille, Frankrijk

De Porte de Roubaix is een stadspoort in Rijsel waarvan de stenen basis door drie rondboogopeningen is doorbroken: een centrale doorgang voor wagens en twee voetgangersdoorgangen die in 1875 zijn toegevoegd. Daarboven draagt de rode baksteengevel vier witte stenen kruisen en drie nissen met vergulde wapenschilden, de middelste bekroond. Een gekanteelde bakstenen borstwering met stenen afdekking sluit het bouwwerk af, en in het midden van de bovenrand zit een verguld paneel met een staande figuur die een staf vasthoudt.

De in 1620 door metselaars Michel Watrelos en Jean Lesur gebouwde poort werd in 1625 ingehuldigd als onderdeel van de Spaanse omwalling van Rijsel (1617-1621). Ze verving de Porte des Reignaux en werd vanaf 1668 versterkt door Vauban. In 1792 bood een Oostenrijkse majoor hier het ultimatum van de hertog van Saksen-Teschen aan de belegerde stad aan. In 1875 werden twee zijbogen voor tramlijn F aangebracht; in 1929 volgde de classificatie als monument historique.

De poort is genoemd naar de weg naar Roubaix en heet ook Porte Saint-Maurice, naar de parochie die er toegang door kreeg. Aan de buitenzijde zijn de groeven bewaard waar de armen van de ophaalbrug in lagen; binnen is de gevel van veelkleurige baksteen in visgraatverband met stenen omlijstingen om de vensters.

De poort is goed bereikbaar te voet, met metrostations en bushaltes op korte afstand. Het bevindt zich op een druk kruispunt, dus overdag bezoeken geeft het beste uitzicht.

In 1875 werden twee zijbogen gemaakt voor tramlijn F, en ter gelegenheid van Lille 2004 werd de poort volledig gerenoveerd. Sinds het midden van de jaren 1990 is het gemotoriseerde verkeer verplaatst naar de avenue Le Corbusier; voetgangers gaan er nog steeds door naar het parc Henri Matisse en Euralille.