Place Georges-Pompidou, plein in 4e arrondissement van Parijs, Frankrijk

Place Georges-Pompidou is een voetgangerszone in het 4e arrondissement grenzend aan het Centre Pompidou, met een opvallend hellend ontwerp dat van straatniveau afdaalt naar de inzangen van het culturele centrum beneden. Het geplaveide oppervlak biedt vrijheid van beweging en bevat kunstinstallaties en sculpturen verdeeld over de ruimte.

De panden van het onbewoonbare bouwblok nr. 1 werden eind jaren 1930 gesloopt; het terrein bleef leeg en deed dienst als parkeerplaats. Van 1972 tot 1977 verrees er het Centre national d'art et de culture Georges-Pompidou. Het hellende plein dat toegang geeft tot het centrum kreeg in 1979 de naam place Georges-Pompidou, de voie Georges-Pompidou al in 1976.

Het plein eert Georges Pompidou (1911–1974), president van 1969 tot zijn dood, maar Parijzenaars zeggen meestal "la piazza Beaubourg" of "la Piazza"; officiële straatnaamborden ontbreken. Musicanten en artiesten bieden hun diensten aan voorbijgangers aan, en de anarchist Aguigui Mouna (1911–1999) trad er vaak op vanaf de opening van het Centrum.

Het plein is volledig toegankelijk voor voetgangers met gebieden voor wandelen en zitten, hoewel het hellende ontwerp betekent dat sommige gebieden glad kunnen zijn in natte omstandigheden. Toegang vanaf straatniveau maakt gemakkelijke ingang mogelijk vanaf meerdere punten rond de omtrek.

Het ontwerp van het plein was geïnspireerd door de Piazza del Campo in Siena, Italië, met zijn kenmerkende hellende vorm en compacte lay-out die een unieke plek in Parijs creëert. Deze invloed maakte het mogelijk dat het hele culturele project in een klein gebied paste en toch gemakkelijk begaanbaar bleef.