Prieuré de Marast, Romaanse priorijkerk in Marast, Frankrijk

De Prieuré de Marast is een voormalig Augustijner priorij waarvan de romaanse kerk in de jaren 1120-1130 werd gebouwd. De eenvoudige westgevel heeft drie vensters in driehoeksvorm boven het onbewerkte portaal. Het schip telt acht traveeën met rondbogen op afwisselend vierkante en ronde pijlers, en het koor eindigt in een vijfzijdige apsis. De kloostergebouwen liggen aan de Grande Cour.

Gesticht in 1117 door schenkingen van Richard de Montfaucon, graaf van Montbéliard, en Thiébaud de Rougemont op hun domeinen in Esprels, was de priorij afhankelijk van de abdij van Chaumousey. Aartsbisschop Anseric van Besançon bevestigde haar in 1122 en paus Calixtus II in 1123. De priors hadden recht op onderdak in naburige dorpen zoals Chassey-lès-Montbozon. De laatste daar wonende kanunnik stierf in 1747, wat het kloosterleven beëindigde.

De kerk werd eerst onder de naam van de Maagd Maria geplaatst en heet sinds de 13e eeuw, na een bijzondere plaatselijke verering van de heilige Maria Magdalena, kerk Sainte-Marie-Madeleine de Marast. Het priorij opent zijn deuren voor godsdienstoefeningen slechts één keer per jaar, voor de mis van de heilige Maria Magdalena, een belangrijk parochie-evenement in de omgeving.

De kerk is open voor bezoekers en beschikt over voorzieningen voor mensen met beperkte mobiliteit. Een schaalmodel van het gehele complex biedt een nuttig overzicht van hoe de originele locatie was opgebouwd.

De in de 18e eeuw als ruïne beschreven kapel van Villersexel bevatte graven die later naar het koor werden overgebracht. Daar liggen Isabeau de Mailly, overleden op 28 mei 1253, haar zoon Aymon de Villersexel, overleden op 18 december 1309, zijn vrouw Guillemette de Ray, overleden in 1270, en Jean de Faucogney, overleden op 27 maart 1319.