Poudrerie nationale de Sevran-Livry, Voormalige buskruitfabriek in Sevran, Frankrijk

De Poudrerie nationale de Sevran-Livry is een voormalige buskruitfabriek waarvan de bewaarde gebouwen in het Parc forestier de la Poudrerie langs het Canal de l'Ourcq staan. Het centrale gebouw, nu het Musée de la Poudrerie, heeft een lichtgrijs bepleisterde gevel, een flauw hellend dak van grijze pannen en een plat afgedekt portaal op vier donkere vierkante pijlers met het opschrift „MUSEE TECHNIQUE DES POUDRES DE L'ARMEMENT — HALL des MACHINES”. Onder het portaal staan twee veldkanonnen met grote spaakwielen, links in de hoek een groen cilindrisch voorwerp op een onderstel met wielen. De werkplaatsen lagen uit elkaar en waren door spoorrails verbonden; in het park liggen nog aarden wallen.

Napoleon III ondertekende op 27 december 1865 het decreet tot oprichting van de keizerlijke kruitfabriek; de bouw liep van 1868 tot 1873 en werd onderbroken door de Frans-Duitse Oorlog. Gustave Maurouard gebruikte stoomkracht en schikte de gebouwen in een halve cirkel op 110 meter van de motor. Op 30 juni 1910 verwondde de ontploffing van bijna twee ton kruit slechts één persoon licht, maar sneuvelden ruiten tot op meer dan twintig kilometer afstand. In 1973 sloot de site, precies honderd jaar na de start.

Het centrale gebouw van de oude kruitfabriek huisvest nu het Musée de la Poudrerie de Sevran-Livry, en de naam van de site leeft voort in die van het Parc forestier de la Poudrerie dat de fabriek verving. Nog te zien zijn de merlons, kunstmatige aarden wallen tussen de werkplaatsen om de verspreiding van een toevallige ontploffing tegen te gaan, en vier vijvers die bijna 120.000 kubieke meter regenwater voor brandbestrijding opvingen.

De voormalige kruitfabriek is nu het Parc forestier de la Poudrerie, een park van 137 hectare, sinds 1973 openbaar en doorsneden door het Canal de l'Ourcq. De bewaarde gebouwen staan ver uit elkaar, verbonden door oude spoorrails, en aarden wallen scheiden nog de werkplaatsen. Het museum zit in het centrale gebouw; ook de muur van de pers is bewaard.

De gebouwen stonden uit elkaar en waren met spoorrails verbonden om verspreiding van een ontploffing te voorkomen. Aarden wallen, merlons genaamd, scheidden de werkplaatsen, en vier vijvers hielden bijna 120.000 kubieke meter regenwater vast als blusreserve. Het centrale gebouw huisvest nu het museum.