Pont de Joinville, Betonnen brug in Joinville-le-Pont, Frankrijk.

De Pont de Joinville is een betonnen brug die de Marne overspant en verschillende delen van deze gemeente ten zuidoosten van Parijs met elkaar verbindt. Het werk werd erkend voor zijn architectonische waarde en opgenomen in het Franse erfgoedregister.

Een portus, of aanlegplaats, ging de bruggen op deze plek vooraf; Lodewijk VI schonk in 1110 aan de abdij van Saint-Maur de cijns van drie sous die voor de oversteek werd geheven. De eerste houten brug werd in 1205 gebouwd na een overeenkomst tussen bisschop Eudes de Sully en de monniken, en werd meermaals verwoest door oorlogen en overstromingen. Een stenen brug met zeven bogen verving haar in 1716-1718; de huidige betonconstructie dateert van 1937 en werd uitgevoerd door architect Tourry en ingenieurs Giguet en Cosmi; auto's konden er vanaf 1943 over. De naam Pont de Joinville werd in 1835 aangenomen, na eerdere namen als pont Olin, pont aux Moulins en pont de Saint-Maur.

De opeenvolgende namen van de brug herinneren aan haar verleden: pont Olin van de 13e tot de 16e eeuw, pont aux Moulins van de 16e tot de 18e eeuw, daarna pont de Saint-Maur tot het begin van de 19e eeuw. Sinds 1835 heet ze pont de Joinville. Een voetgangerstrap verbindt het dek met het Île Fanac.

De brug is toegankelijk voor voertuigen en voetgangers die dagelijks de rivier oversteken. Het kan het hele jaar worden gebruikt, hoewel waterstanden seizoensgebonden kunnen variëren en bij slecht weer.

De betonconstructie van de Pont de Joinville toont technische methoden die structurele stabiliteit hebben behouden gedurende jaren van continu gebruik.