Pont Willy-Brandt, Moderne brug in Nantes, Frankrijk

De Pont Willy-Brandt is een voorgespannen betonnen brug over de Madeleine-arm van de Loire in Nantes, ontworpen door architect Charles Lavigne. Ze verbindt de wijk Malakoff - Saint-Donatien bij het SNCF-station en het Stade Marcel-Saupin met het Île de Nantes. Drie overspanningen bestaan uit segmenten die in vrije uitbouw zijn geplaatst; het vlakke dek draagt een weg met metalen leuningen aan beide randen.

De eerste studies dateren van juli 1991, de ingebruikname van februari 1994; de brug werd samen met de Pont des Trois-Continents gebouwd voor 275 miljoen frank exclusief belasting. Ingehuldigd op 3 februari 1995, draagt ze de naam die Herbert Karl Frahm aannam tijdens zijn ballingschap in Noorwegen in de Tweede Wereldoorlog; hij was bondskanselier van 1969 tot 1974 en kreeg in 1971 de Nobelprijs voor de Vrede.

De naam eert Herbert Karl Frahm, die tijdens zijn ballingschap in Noorwegen in de Tweede Wereldoorlog de naam Willy Brandt aannam. Van 1969 tot 1974 was hij bondskanselier en in 1971 kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede.

Het dek draagt een weg met aan beide randen een metalen leuning, zodat voetgangers naast het autoverkeer oversteken, zonder aparte voetbrug. De brug verbindt de oever van de wijk Malakoff - Saint-Donatien bij het SNCF-station en het Stade Marcel-Saupin met het Île de Nantes, waar de sporthal en het winkelcentrum staan.

De brug werd gebouwd met behulp van voorgefabriceerde betonnen segmenten die ter plaatse werden samengevoegd in plaats van als een enkele constructie te worden gestort. Deze methode maakte snellere bouw en grotere precisie in de engineering mogelijk.