Saint-Étienne bridge, Middeleeuwse stenen brug in Limoges, Frankrijk.

De Saint-Étienne-brug is een stenen structuur met meerdere bogen die zich ongeveer 120 meter over de Vienne uitstrekt en verschillende wijken van Limoges verbindt. De constructie beschikt over karakteristieke afgeronde bogen die het passage ondersteunen terwijl water eronder kan stromen.

De in 1203 onder de stadsmuur van de Cité voltooide brug liet de bewoners van de kathedraalwijk de Vienne oversteken zonder afhankelijk te zijn van het Château en de oude Pont Saint-Martial stroomafwaarts. Twee torens met ophaalbruggen verdedigden haar. In 1854 hersteld, werd ze in 1903 na publiek protest van de sloop gered en in 1907 als monument historique geklasseerd.

De brug markeert de stroomafwaartse grens van het houtvlotten op de Vienne: stammen uit het bos van Limousin werden stroomopwaarts tegengehouden door houten „ramiers“, omstreeks 1760 gebouwd en in 1897 vernield, en daarna opgeslagen in de houthaven (port du Naveix). Op de rechteroever stonden de huizen van de wasvrouwen, die tot het midden van de 20e eeuw de was deden voor het Château en later voor de burgers van Limoges. Pelgrims op de Vézelay-route naar Santiago de Compostela steken hem nog over.

De brug is nu voorbehouden aan voetgangers en wordt nog gebruikt door pelgrims op de Vézelay-route naar Santiago de Compostela. Ze is ongeveer 5 m breed, of 11 m tussen de stroomopwaartse pijlerneus en de stroomafwaartse steunbeer, dus te voet makkelijk over te steken. De laatste boog en de inscriptie over de werken van 1619 liggen begraven onder de Quai Louis Goujaud.

De brug markeert de stroomafwaartse grens van het houtvlotten op de Vienne: stammen uit het bos van Limousin werden stroomopwaarts tegengehouden door houten "ramiers", gebouwd rond 1760 en vernield in 1897, en daarna opgeslagen in de haven van Naveix. Op 26 maart 1955 verscheen een postzegel van 12 frank met de brug en de kathedraal van Limoges.