Pont Saint-Mihiel, Stalen brug in centrum Nantes, Frankrijk

De Pont Saint-Mihiel is een stalen brug met drie overspanningen over de Erdre, die het Place Châteaubriand verbindt met het Place de la Bonde net voordat de rivier de Saint-Félix-tunnel ingaat. De groene leuningen en gebogen bogen rusten op twee grijze stenen pijlers, elk bekroond met een witte segmentboog met een rond medaillon. Aan één uiteinde staat een klein wit huis.

Een in 1876 aangelegde houten voetbrug stond hier tot haar toestand in 1909 verontrustend werd geacht voor de scheepvaart en voetgangers. Nadat M. Charrière in 1911 de wedstrijd won met een metalen ontwerp van drie overspanningen, bouwde gieterij Voruz in 1913 de stenen en stalen brug in opdracht van het bestuur van Paul Bellamy. Op 30 december 1918 kreeg ze de naam Pont Saint-Mihiel, ter ere van de in september bevrijde stad in de Meuse die met hulp uit Nantes werd herbouwd.

De naam van de brug, op 30 december 1918 door de gemeenteraad aangenomen, verwijst naar de stad Saint-Mihiel in de Meuse, bevrijd op 12 en 13 september 1918; Nantes en Lyon hielpen bij de wederopbouw. De brug dient als decor in een scène van de film Cessez-le-feu van Emmanuel Courcol uit 2016.

De brug is sinds juni 2023 definitief gesloten voor auto's; je steekt hem te voet of per fiets over. Hij verbindt de place Châteaubriand met de place de la Bonde over de Erdre, vlak voor de rivier in de tunnel Saint-Félix gaat. In de buurt ligt de tramhalte Saint-Mihiel van lijn 2.

Het ontwerp is van M. Charrière, winnaar van de wedstrijd van 1911 met een "doorlopende metalen brug met drie overspanningen"; de gieterij Voruz bouwde ze in 1913 en voorzag ze van een eigen lantaarnmodel. Eerst heette ze pont de Barbin, naar een nabije kade, tot de gemeenteraad haar op 30 december 1918 omdoopte.