Pont La Fayette, Vakwerkbrug in gewapend beton in het 10e arrondissement, Parijs, Frankrijk

Pont La Fayette is een vakwerkbrug van gewapend beton die de Rue La Fayette over de sporen van Gare de l'Est in het 10e arrondissement voert. De twee zijdelings vakwerkliggers, ongeveer 10,40 m hoog, hebben X-vormige diagonalen die ruiten vormen; het 20,40 m brede brugdek heeft vier rijstroken en brede trottoirs. De brug is 149 m lang en kruist de sporen schuin, waardoor de twee overspanningen onregelmatige vierhoeken zijn.

De eerste brug op deze plek, uit 1882, was 79 m lang. Het verkeer van het Gare de l'Est groeide van 8,5 miljoen reizigers in 1900 naar 25 miljoen in 1925, het aantal sporen van 16 naar 30, en aannemer Monod bouwde tussen juli 1927 en september 1928 een schuine brug van 149 m. Albert Caquot ontwierp twee zijdelingse vakwerkliggers in gewapend beton met ongelijke overspanningen; André Tardieu opende de brug op 20 oktober 1928.

De brug dankt haar naam aan de rue La Fayette, de straat die zij over de sporen voert en die vernoemd is naar de markies de Lafayette. De vakwerkliggers van gewapend beton met geprofileerde boven- en onderranden en diagonalen zijn te zien vanaf de perrons en vanaf de naburige Pont de l'Aqueduc, een stalen boogbrug verder noordelijk in de rue de l'Aqueduc.

De brug vervolgt de Rue La Fayette tussen de Rue de l'Aqueduc en de Rue Philippe-de-Girard, met vier rijstroken en brede trottoirs aan weerszijden. De dichtstbijzijnde metrostations zijn Gare du Nord, Gare de l'Est en Château-Landon. Het dek loopt recht maar kruist de sporen schuin, waardoor de twee overspanningen ongelijk zijn.

De twee zijdelingsse vakwerkliggers hebben ongelijke overspanningen omdat de middenpijler onverplaatsbaar was: 71,87 m en 59,42 m in het westelijke veld, 76,85 m en 64,40 m in het oostelijke. Bij de voltooiing in 1928 had de brug het wereldrecord voor doorgaande gewapend-betonnen vakwerkliggers.