Pic de la Mine, Grensbergtop tussen Frankrijk en Spanje in de Haute-Garonne

Pic de la Mine is een bergtop in de Centrale Pyreneeën die de natuurlijke grens vormt tussen Haute-Garonne in Frankrijk en de Benasque-vallei in Spanje. De berg heeft een kenmerkende puntige vorm en wordt gekenmerkt door alpine weiden en rotsachtige hellingen.

De naam Pic de la Mine komt van zeer oude mijnen die op de berg zouden zijn ontgonnen. In 1911 beklommen J. Haurillon en Rouyer als eersten de Bec de Corbeau (2.595 m), in 1923 J. Morin, J. Giroix en M. Gysin de Aiguille Morin, beide op de noordoostelijke graat.

De naam komt van zeer oude mijnen die op de berg zouden zijn ontgonnen. De noordoostelijke graat telt drie benoemde rotspieken: de aiguille Morin, in 1923 voor het eerst beklommen door J. Morin, J. Giroix en M. Gysin, en de Bec de Corbeau (2.595 m), in 1911 beklommen door J. Haurillon en Rouyer.

De beklimming is moeilijk omdat de rotskwaliteit matig is; op de hoofdroutes zijn touw en helm aan te raden. De noordwestwand boven het Pique-dal is steil, en op de noordoostelijke graat worden drie kenmerkende naalden gepasseerd (aiguille Morin, Bec de Corbeau op 2.595 m, Petit Corbeau). Een Nivôse-meetpunt van Météo-France staat bij de Maupas-hut op 2.430 m, dicht bij de top.

De naam komt van zeer oude mijnen die op de berg zouden zijn ontgonnen; zichtbare resten worden niet beschreven. Op de noordoostelijke graat liggen drie benoemde rotspieken: de aiguille Morin, in 1923 voor het eerst beklommen door J. Morin, J. Giroix en M. Gysin, en de Bec de Corbeau (2.595 m), in 1911 voor het eerst beklommen door J. Haurillon en Rouyer.