Parliament of Besançon, Klassiek paleis in Besançon, Frankrijk.

Het Parlement van Besançon zetelt in de voormalige tweede vleugel van het stadhuis, nu het gerechtsgebouw van Besançon, gebouwd door architect Hugues Sambin. De gevel van licht, warm steen heeft roze zuilen, een centrale boogdeur met donkere hekken, getraliede vensters op de begane grond, beelden in nissen, een rond venster en een fronton, onder een steil leien dak met dakkapellen, hoge schoorstenen en een middenspits.

De instelling werd in 1676 opgericht na de Franse verovering van Besançon in 1674, ter vervanging van het vorige parlement in Dole. Het vertegenwoordigde de consolidatie van de Franse administratieve controle in de regio na de militaire verovering.

Het parlement zetelde in de vroegere tweede vleugel van het stadhuis, het huidige gerechtsgebouw. De rechters waren verdeeld over vier kamers: de Grand'Chambre, de Tournelle, de Chambre des Enquêtes en de soevereine kamer voor Water en Bossen. Aan de vooravond van de Revolutie telde het een eerste president, acht présidents à mortier en tweeënvijftig raadsheren.

Het voormalige parlementsgebouw huisvest nu het Palais de Justice van Besançon, zodat de toegang beperkt blijft tot de openbare delen van een werkende rechtbank. Vanaf de straat in het historische centrum zijn de gevel, de boogingang met donkere metalen hekken en het lage ijzeren hek te zien. Wie binnen wil, informeert zich vooraf over de toegangsvoorwaarden van de rechtbank.

Het Parlement weigerde het edict van Lodewijk XVI uit 1779 tegen herendiensten tot 1787 te registreren; de Franche-Comté was een van de laatste Franse regio's met lijfeigenschap. De eerste president van 1676 tot 1702, Jean-Ferdinand Jobelot, had al het in 1422 opgerichte parlement van Dole geleid.