Ouvrage Rochonvillers, Militaire fortificatie in Rochonvillers, Frankrijk

Het Ouvrage Rochonvillers is een ondergrondse militaire vesting met negen gevechtsblokken en twee ingnangen verbonden door galerijen ongeveer 30 meter onder de grond. De structuur bevatte slaapkwartieren, keukens, munitieopslagen, elektrische generatoren en ventilatiesystemen ontworpen om onafhankelijk te functioneren voor lange periodes.

Franse troepen bouwden deze Maginot-linie-vesting tussen 1929 en 1935 als onderdeel van hun defensiestrategie van de oostelijke grens. In de jaren 1980 werd het complex omgebouwd tot een nucleair-resistente commandocentrum dat grote groepen gedurende lange periodes kon opvangen.

Het werk is genoemd naar het dorp Rochonvillers erboven, en de blokken dragen de namen van de officieren die ze bevel voerden, zoals luitenant Ballot bij blok 5 en luitenant Berland bij blok 6. Het ontwerp volgt het concept van het fort palmé van kolonel Tricaud, in 1917 gepubliceerd in de Revue du Génie en in 1927 gesteund door maarschalk Pétain. De bewoners verzetten zich tegen het eerdere plan van het 'dorp', een zeer grote en dure versie van het werk.

Toegang vereist het beklimmen van trappen en het navigeren door smalle ondergrondse passages die redelijke fysieke geschiktheid vereisen. Binnenruimtes blijven consequent koel en vochtig, dus het is raadzaam extra kledinglagen mee te nemen.

Het garnizoen telde 756 man, onder wie 26 officieren, onder bevel van chef d'escadron Guillemain, afkomstig van het 169e vestinginfanterieregiment en het 151e artillerieregiment. Blok 5, met drie schietgaten voor 75 mm-kanonnen en een voor een 135 mm-granaatwerper, is het grootste blok van het noordoosten. Een plan uit 1934 om het werk via de nabije ijzermijn van Rochonvillers als nooduitgang aan te sluiten, werd verlaten.