Ouvrage Laudrefang, Maginotlinie-versterking in Laudrefang, Moselle, Frankrijk

Ouvrage Laudrefang is een petit ouvrage van de Maginotlinie in het versterkte sector Faulquemont, op hoogte 393. Het heeft vijf gevechtsblokken: blokken 1, 2, 4 en 5 zijn verbonden door gangen tot 30 meter diep, terwijl blok 3, het zuidelijkste, niet is aangesloten. De gangen bevatten barakken, munitiemagazijnen, een elektriciteitscentrale met twee SGCM GVU 33 dieselmotoren, keuken, latrines en een hulppost.

In augustus 1931 goedgekeurd en door Générale des Travaux Publics gebouwd voor 24 miljoen frank, was Laudrefang gepland als groot werk met veertien blokken en werd teruggebracht tot een klein werk. Op 21 juni 1940 vuurden de 81mm-mortieren ongeveer 5.000 granaten af om Einseling en Teting te dekken, en het Duitse bombardement van 3.000 tot 3.500 granaten doorboorde het beton niet. Op 25 juni 1940 capituleerde het.

Het werk draagt de naam van de gemeente Laudrefang en de aanduiding A 37 aan de Maginotlinie. Sinds de jaren 1970 onderhoudt de vereniging ASPOLT de site, met name blok 3, van binnen en van buiten. De roestige koepel die aan de oppervlakte zichtbaar is, is een van de gepantserde klokken waarmee de gevechtsblokken waren uitgerust.

Het werk ligt op hoogtelijn 393 in de gemeente Laudrefang, departement Moselle, tussen de tussenruimte-kazematten Quatre-Vents Sud en Bois-de-Laudrefang Nord. Sinds de jaren 1970 door het leger verlaten, zijn de gangen deels onder water gelopen, de elektriciteitscentrale vol modder en de rest vernield. De vereniging ASPOLT onderhoudt het werk, met name blok 3, binnen en buiten.

Blok 3, het zuidelijkste blok, werd nooit met de rest van het werk verbonden; de tweede fase met aansluiting en een aparte ingangsblok werd niet uitgevoerd. De intrekbare dubbele mitrailleurkoepel werd later door de Duitsers gebruikt om holleladingsmunitie te testen.