Oratoire de Saint-Guirec, Gotisch oratorium aan Ploumanach strand, Perros-Guirec, Frankrijk.

Het Oratorium van Saint-Guirec is een gotische stenen constructie die op een rotsachtige richel bij Ploumanach strand staat, ondersteund door bogen. De bouw toont architectonische details waaronder een nis die een granieten beeldhouwwerk van de heilige bevat.

Het oratorium zou zijn gebouwd door cisterciënzers van de abdij van Bégard; de bronnen dateren het tussen het einde van de 11e en het begin van de 12e eeuw, terwijl het Franse monumentenbestuur de eerste helft van de 13e eeuw aanhoudt, passend bij de overgangsstijl van romaans naar gotiek. Op 10 februari 1903 werd het als monument historique geklasseerd. Het houten beeld uit de 14e eeuw werd in 1904 overgebracht naar de nabije kapel Saint-Guirec en vervangen door een granieten kopie van de beeldhouwer Hernot uit Lannion.

Het oratorium is gewijd aan de Bretonse lokale heilige Guirec, een metgezel van bisschop Tugdual. Ongehuwde vrouwen en weduwen wachtten op laag water om een speld in de neus van het houten beeld te prikken; bleef de speld steken, dan geloofden ze binnen het jaar te trouwen. Het gebruik, in de 19e eeuw nog levend, gaat voort met dennennaalden of kiezelstenen aan de voet van het beeld.

De toegang tot het oratorium hangt af van de getijden - bij laagwater kunnen bezoekers direct over de rotsen lopen, terwijl bij vloed de structuur omringd is door water. Het is verstandig de getijdentijden na te gaan en weer- en waterbestendige kleding en stevige schoenen mee te nemen.

Het kapiteel van de achterste rechterzuil is versierd met een ramshoornmotief, een detail dat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien tussen de vier romaanse zuilen. De funderingsstenen aan de rechterkant lijken afkomstig van een Gallische stele uit de IJzertijd, hergebruikt in de basis van dit middeleeuwse bouwwerk.