Môle de Guilvinec, Kustvuurtoren in Guilvinec, Frankrijk.

De vuurtoren van Guilvinec is een gemetselde toren op de noordelijke golfbreker van de haven van Guilvinec in Finistère. De toren is cilindrisch, de onderste helft is wit geschilderd en de bovenste helft rood; met lantaarn en galerij is hij tien meter hoog. Een witte leuning omringt de galerij onder de rode lantaarn, die glaspanelen en een gewelfd dak met een kleine windwijzer heeft. De vuurtoren is vastgebouwd aan een wit bouwwerk met twee ronde patrijspoorten.

Het idee voor een vuurtoren op de pier kwam ter sprake in de gemeenteraad van 25 november 1906. De ministeriële bouwvergunning werd ondertekend op 16 april 1907, het project werd toen op 9.000 frank geraamd. De gemetselde toren werd in 1922 gebouwd en markeert sinds 17 maart 1923 de haveningang.

De bewoners noemen hem in het Bretons tour-tan an Dig. Hij markeert de smalle westelijke haveningang aan het uiteinde van de noordelijke pier, die te voet bereikbaar is. Sinds 1923 geeft hij elke vier seconden een rode flits om schepen door de vaargeul naar de vissershaven te leiden.

De vuurtoren is vanaf de golfbreker zichtbaar en werkt vandaag automatisch zonder permanente toezichthouder ter plaatse. Bezoekers kunnen het rode licht duidelijkst zien tijdens schemering en nachtelijke uren.

De toren is rond, alleen de gemetselde basis is rechthoekig. Het vaste rode licht staat 15,20 meter boven zeeniveau, bestrijkt 14 graden aan weerszijden van de vaargeul en is negen mijl zichtbaar langs de as, maar slechts zes mijl bij tien graden ervan af.