Phare de la Pietra, Maritieme vuurtoren in L'Île-Rousse, Frankrijk.

De Phare de la Pietra is een vierkante toren van wit gepleisterd metselwerk, oprijzend uit het midden van een vierzijdige sokkel op het hoogste punt van het Île de la Pietra, dat via een dijkweg met L'Île-Rousse verbonden is. Een groene lantaarn bekroont de toren, waaraan een onbewoonde wachterswoning vastzit. Donkere zonnepanelen liggen plat op het dak van de sokkel, en een lichtblauwe deur en twee grijze lamellenluiken liggen aan de toegangszijde.

De vuurtoren werd in 1857 ontstoken met een vast rood licht van de vierde orde, als onderdeel van het tweede maritieme signaleringsprogramma van Corsica, samen met de vuurtorens van Madonetta, de citadel van Ajaccio, de Dragon in Bastia en de Lavezzi-eilanden. In 1877 werd hij vervangen door een krachtiger vast wit licht, en in 1902 ging hij drie flitsen per twaalf seconden uitzenden. Hij werd in de tweede helft van de 20e eeuw geautomatiseerd en later voorzien van zonnepanelen.

De vuurtoren heet in het Corsicaans Fanale di a Petra, en het rotseilandje Pietra waarop hij staat is nu via een dijkweg met L'Île-Rousse verbonden. De toren markeert de ingang van de haven van L'Île-Rousse, de in de 18e eeuw door Pascal Paoli gestichte stad, en zijn licht wijst schepen daar sinds 1857 de weg.

Het eiland la Pietra is via een dijkweg met L'Île-Rousse verbonden, zodat de vuurtoren te voet of met de auto bereikbaar is, zonder boot. De toren staat op het hoogste punt van het rotsige eilandje en het aangebouwde wachtershuisje is onbewoond. De plek ligt windopen aan de noordwestkust van Corsica.

De lichtsignatuur is drie flitsen per twaalf seconden, ingevoerd in 1902 na een vast rood licht in 1857 en een sterker vast wit licht in 1877. De vierkante toren rijst op uit het midden van een vierzijdige sokkel van bepleisterd metselwerk, met een onbewoond wachtershuisje ernaast en zonnepanelen op het dak.